Bazı Dünya Kupası gruplarında hikâye nettir. Norveç ise yıllardır beklenen jenerasyonuyla ilk kez Dünya Kupası sahnesine çıkıyor. Irak ise son yirmi yılda yaşadığı savaşlar, işgaller, siyasi krizler ve toplumsal travmaların ardından Dünya Kupası'na dönerek zaten başlı başına tarihi bir başarıya imza atmış durumda. Bu nedenle I Grubu bir favorinin, iki ciddi meydan okuyucunun ve bir hayalin aynı sahaya çıktığı grup. FAVORİ FRANSA: KUSURSUZ KADRO Bir Dünya Kupası başladığında kupanın adaylarını saymaya başladığımızda akıllara gelen ilk adaylardan biri Fransa. 2018'de şampiyon oldular, 2022'de finale çıktılar, 2026'da da yine kupanın en büyük adaylarından biri olarak geliyorlar. Deschamps'ın en büyük avantajı kadro derinliği. KİLİT OYUNCU: Kylian Mbappe Henüz 27 yaşında olmasına rağmen Dünya Kupası tarihinin en çok gol atan oyuncularından biri. NİHAİ KADRO Kaleci: Mike Maignan, Robin Risser, Brice Samba Orta saha: N'Golo Kante, Manu Kone, Adrien Rabiot, Aurelien Tchouameni, Warren Zaire-Emery, Maghnes Akliouche Bir bilgi: Kameralı telefon, 1997'de Fransız Philippe Kahn tarafından icat edilmiştir. MEYDAN OKUYAN NO 1: SENEGAL Afrika futbolu uzun yıllardır ilk Dünya Kupası finalistini bekliyor. Bu beklentinin en büyük adaylarından biri son yıllarda Senegal oldu. Özellikle Fransa karşısında bulacakları açık alanlar büyük tehdit yaratabilir. NİHAİ KADRO Kaleci: Edouard Mendy, Yehvann Diouf, Mory Diaw Orta saha: Habib Diarra, Pape Matar Sarr, Pathe Ciss, Pape Gueye, Lamine Camara, Bara Sapoko Ndiaye, Idrissa Gana Gueye Bir bilgi: Dakar'daki Lac Rose (Pembe Göl), yüksek tuz oranı sayesinde gerçekten pembedir. "Teranga" kavramı, Senegal'in dillere destan misafirperverlik geleneğini simgeler. MEYDAN OKUYAN NO 2: NORVEÇ Belki de bu grubun en ilginç hikâyesi burada. NİHAİ KADRO Kaleci: Orjan Haskjold Nyland, Egil Selvik, Sander Tangvik Orta saha: Thelonious Aasgaard, Fredrik Aursnes, Patrick Berg, Sander Berge, Oscar Bobb, Morten Thorsby, Martin Odegaard, Kristian Thorstvedt, Antonio Nusa, Andreas Schjelderup, Jens Petter Hauge Bir bilgi: Svalbard'daki Küresel Tohum Deposu, olası bir küresel felakete karşı dünyadaki tüm tohum çeşitlerini saklar. 2007 Asya Kupası zaferi hâlâ ülke tarihinin en önemli spor hikâyelerinden biri olarak görülüyor. Şimdi ise Irak yeniden Dünya Kupası sahnesinde. Bağdat, 8. yüzyılda bir milyonu aşkın nüfusuyla dünyanın en büyük şehriydi. Bir tarafta kupanın en büyük favorilerinden biri. Bir tarafta yıllardır beklenen yıldız jenerasyonu. Bazen Dünya Kupası'nı güzel yapan şey kupayı kimin kaldıracağı değil, bu hikâyelerin aynı anda yaşanabilmesi...

2026 Dünya Kupası'nda turnuvanın en önemli favorilerinden biri olan İspanya yer alıyor. EURO 2024'te muazzam bir form grafiğiyle rakiplerini dağıtan ve şampiyon olan Matadorlar, 2026'ya daha korkutucu ve tecrübeli bir şekilde geliyor. İlk bakışta İspanya ile Uruguay son 16 için net şekilde avantajlı. Ama liderlik yolunda İspanya'nın Uruguay'a oranla kadro kalitesi ve oyunuyla büyük bir avantajı var. İSPANYA: YENİ ALTIN NESLİN DÜNYA KUPASI İspanya 2008-2012 arası dünya futbolunu domine eden ve üç büyük turunuvayı da kazanan (EURO 2008, 2010 Dünya Kupası, EURO 2012) Matadorlar o seviyesine tekrar gelmiş durumda. 2012 sonrası süreçte oyunlarının da çözülmesiyle problemler yaşayan İspanya, yeni jenerasyonuyla eski haline geri döndü ve ikinci Dünya Kupası zaferi için ABD'ye geliyor. Matadorların ana dizilişi: 4-3-3 ancak saha içinde sürekli değişen pozisyonlar nedeniyle sistem zaman zaman tamamen farklı bir yapıya dönüşebiliyor. İspanya'nın en büyük avantajı topa sahip olma becerisi. URUGUAY: BİR FUTBOL ÜLKESİNİN SON BÜYÜK HAMLESİ Uruguay dünya futbolunun en özel ülkelerinden biri. Uruguay'ın en büyük avantajı fiziksel güç ve tempo. Salem Al-Dawsari hâlâ takımın en önemli yıldızı. 2022 Dünya Kupası'nda Arjantin'e attığı gol ülke futbol tarihinin en unutulmaz anlarından biri olarak kabul ediliyor. KİLİT OYUNCU: Salem Al-Dawsari Takımın yaratıcılık merkezi ve en büyük hücum tehdidi. NİHAİ KADRO Kaleci: Muhammed Al-Owais, Nevvaf Al-Akidi, Ahmed Al-Kassar. Savunma: Abdulilah Al-Amri, Hassan Al-Tambakti, Cihad Zikri, Ali Lajami, Hassan Kadesh, Suud Abdulhamid, Muhammed Abu Al-Shamat, Ali Majraşi, Mutab Al-Harbi, Nevvaf Buşel. Orta saha: Muhammed Kanno, Abdullah Al-Khaibari, Ziyad Al-Juhani, Nasır Al-Dawsari, Musab Al-Cuwayr, Ala Al-Hajji. Hücum: Salim Al-Dawsari, Halid Al-Ghannam, Eymen Yahya, Sultan Mandash, Firas Al-Buraikan, Salih Al-Şehri ve Abdullah Al-Hamdan. YEŞİL BURUN ADALARI: TURNUVANIN EN GÜZEL HİKÂYELERİNDEN BİRİ Bu grubun en romantik hikâyesi kuşkusuz Yeşil Burun Adaları. Kimse onlardan son 16 beklemiyor. NİHAİ KADRO Kaleci: Vozinha, Marcio Rosa, CJ dos Santos Orta saha: Jamiro Monteiro, Telmo Arcanjo, Yannick Semedo, Laros Duarte, Deroy Duarte, Kevin Pina Forvet: Ryan Mendes, Willy Semedo, Garry Rodrigues, Jovane Cabral, Nuno da Costa, Dailon Livramento, Gilson Benchimol, Hélio Varela Bir bilgi: Atlantik'teki 10 volkanik adadan oluşur. "Yalınayak diva" lakaplı ünlü morna şarkıcısı Cesária Évora burada doğmuştur.

2026 Dünya Kupası'nın G Grubu saha içine bakınca futbolseverleri pek fazla içine çeken bir grup değil ancak kesinlikle en politik grubu. Bir tarafta yıllardır "altın jenerasyon" etiketiyle yaşayan ancak beklenen başarılara ulaşamayan Belçika bulunuyor. Belçika ile Mısır ilk hafta karşı karşıya gelecek. İran ise ilk maçta Yeni Zelanda ile oynayacak ve olası bir galibiyetle daha ilk haftadan son 16 yarışına ortak olabilecek. 2018 Dünya Kupası üçüncülüğü büyük başarı olarak görülse de Belçika futbolu daha fazlasını hedefliyordu. Belçika'nın en büyük avantajı bireysel kalite. NİHAİ KADRO Kaleci: Thibaut Courtois, Senne Lammens, Mike Penders Savunma: Timothy Castagne, Zeno Debast, Maxim de Cuyper, Koni de Winter, Brandon Mechele, Thomas Meunier, Nathan Ngoy, Joaquin Seys, Arthur Theate Orta Saha: Kevin de Bruyne, Amadou Onana, Nicolas Raskin, Youri Tielemans, Hans Vanaken, Axel Witsel Hücum: Charles de Ketelaere, Jeremy Doku, Matias Fernandez Pardo, Romelu Lukaku, Dodi Lukebakio, Diego Moreira, Alexis Saelemaekers, Leandro Trossard Bir bilgi: Ülkede yılda yaklaşık 220 bin ton çikolata üretilir ve Brüksel Havalimanı dünyanın en çok çikolata satılan havalimanıdır. MISIR: SALAH'IN SON BÜYÜK SAHNESİ Mısır bu turnuvaya yalnızca bir takım olarak değil, bir yıldızın hikâyesiyle geliyor. Muhammed Salah yıllardır Afrika futbolunun en büyük figürlerinden biri. Ancak milli takım kariyerinde hâlâ eksik kalan büyük bir başarı bulunuyor. 2026 Dünya Kupası bu nedenle Salah için son büyük fırsat olabilir. KİLİT OYUNCU: Muhammed Salah Yalnızca Mısır'ın değil, grubun da en büyük yıldızı. NİHAİ KADRO Kaleci: Muhammed El Shenawy, Mustafa Shobeir, Muhammed Alaa Orta saha: Marwan Attia, Mohanad Lasheen, Nabil Emad, Mahmud Saber, Ahmed Zizo, Emam Ashour, Mustafa Ziko, Mahmud Trezeguet, İbrahim Adel, Haissem Hassan Bir bilgi: Büyük Piramit, 3800 yıl boyunca dünyanın en yüksek yapısı olarak kaldı. İRAN: FUTBOLDAN DAHA BÜYÜK BİR HİKÂYE İran'ın Dünya Kupası yolculuğu yalnızca futbol üzerinden okunamaz. NİHAİ KADRO Kaleci: Alireza Beyranvand, Hosein Hoseini, Payam Niazmand Orta saha: Samah Ghodoos, Saeid Ezatollahi, Rouzbeh Cheshmi, Amir Mohammad Razagh Niya, Mohammed Ghorbani, Mehdi Ghayedi, Ariya Yousefi, Alireza Jahanbakhsh, Mehdi Torabi, Mohammed Mohebbi Bir bilgi: İran halıları, her biri bir sanat eseri sayılacak kadar ince işçilikle dokunur. Kimse onlardan son 16 ve büyük sürprizler beklemiyor. NİHAİ KADRO Kaleci: Max Crocombe Alex Paulsen Michael Woud Savunma: Tyler Bindon, Michael Boxall, Liberato Cacace, Francis de Vries, Callan Elliot, Tim Payne, Nando Pijnaker, Tommy Smith, Finn Surman Orta saha: Lachlan Bayliss, Joe Bell, Matt Garbett, Eli Just, Callum McCowatt, Ben Old, Alex Rufer, Marko Stamenic, Sarpreet Singh, Ryan Thomas Bir bilgi: Ülkedeki koyun sayısı insan nüfusunun yaklaşık beş katı. GRUBUN ŞİFRESİ: BELÇİKA DÜŞERSE KAPI AÇILIR Kağıt üzerinde Belçika favori. Belçika kazanırsa liderlik yolunda büyük avantaj elde edecek. Belçika için bir jenerasyonun son hesabı. Salah için son büyük rüya.

2026 Dünya Kupası'nın en zor okunacak gruplarından biri F Grubu olabilir. Hollanda, Japonya, Tunus ve İsveç 'in yer aldığı bu grup ilk bakışta Hollanda'nın favori olduğu bir tablo sunuyor. Ancak işin içine Japonya'nın son yıllardaki yükselişi, İsveç'in fiziksel gücü ve Tunus'un savunma direnci girince bu grup yalnızca kaliteyle değil, oyun disiplininin ve sabrın belirleyici olacağı bir yapıya dönüşüyor. Hollanda turnuvaya yine büyük hedeflerle gelecek. Bu kez kadro, geçmişteki "Altın Portakallar" kadar parlak yıldızlarla değil, daha çok takım bütünlüğü ve sistem üzerinden güç kazanan bir yapıya sahip. Japonya ise artık "sempatik sürpriz" kategorisinden çıktı. İsveç, kaçırdığı büyük turnuvaların ardından yeniden Dünya Kupası sahnesinde. HOLLANDA: YETENEK VAR, SORU İŞARETİ DE VAR Hollanda Dünya Kupası tarihinin en özel futbol ülkelerinden biri. Ancak bütün bu tarihe rağmen Hollanda'nın hâlâ Dünya Kupası şampiyonluğu yok. 2026 turnuvasına gelirken hedef yine büyük. Hollanda bazen 4-3-3, bazen de üçlü savunmaya yakın bir düzenle sahaya çıkabiliyor. Bu da Hollanda'ya hem fiziksel güç hem de geriden oyun kurma imkânı veriyor. Japonya karşısındaki ilk maç bu nedenle kritik olacak. NİHAİ KADRO Kaleci: Mark Flekken, Robin Roefs, Bart Verbruggen Savunma: Nathan Ake, Denzel Dumfries, Jorrel Hato, Jurrien Timber, Micky van de Ven, Virgil van Dijk, Jan Paul van Hecke Orta saha: Frenkie de Jong, Marten de Roon, Ryan Gravenberch, Justin Kluivert, Teun Koopmeiners, Tijjani Reijnders, Guus Til, Quinten Timber, Mats Wieffer Bir bilgi: Ülkede insanlardan daha fazla bisiklet var (yaklaşık 23 milyon). 17. yüzyılda yaşanan "lale çılgınlığı" sırasında bir lale soğanı, Amsterdam'da bir ev fiyatına satıldı. JAPONYA: ARTIK SÜRPRİZ DEĞİL, FAVORİ Japonya için artık "sürpriz takım" demek kolaycılık olur. Teknik Direktör Hajime Moriyasu'nun takımı genellikle 3-4-3 ya da 4-2-3-1 arasında gidip gelen esnek bir yapıyla oynuyor. Japonya'nın en güçlü tarafı topsuz oyun. Japonya'nın en büyük avantajı takım disiplini. İsveç'in temaslı futbolu ve Tunus'un sertliği Japonya'yı rahatsız edebilir. İsveç'in temel gücü hücum hattında. KİLİT OYUNCU: Alexander Isak Viktor Gyökeres'in gol tehdidi çok büyük ama İsveç'in oyun kalitesini yukarı taşıyan isim Alexander Isak. TUNUS: KÜÇÜMSENİRSE CEZALANDIRIR Tunus bu grubun kağıt üzerinde en az favori gösterilen takımı olabilir. Tunus'un en önemli özelliği savunma disiplini. Tunus genellikle 4-3-3 ya da 4-2-3-1 düzeniyle oynuyor. Top rakipteyken takım 4-5-1'e yakın kapanabiliyor. Japonya kazanırsa turnuvanın ilk büyük mesajlarından birini vermiş olur. İsveç-Tunus maçı ise grubun diğer kilidi. Kağıt üzerinde Hollanda favori ama Japonya'nın gelişimi ve İsveç'in hücum kalitesi düşünüldüğünde F Grubu, turnuvanın en sert liderlik ve ikincilik yarışlarından birine sahne olabilir.

E Grubu'nda kâğıt üstünde Almanya açık ara favori. Son iki Dünya Kupası'na gruplarda veda eden Panzerler, daha genç bir kadro ve teknik direktörle mücadele edecek. Almanya'nın favorisi olduğu E Grubu'nda ikincilik koltuğunun en büyük adayı Fildişi Sahili. ALMANYA: YENİ NESLİN İLK DÜNYA KUPASI Almanya için bu Dünya Kupası yalnızca yeni bir turnuva değil. 2018 ve 2022 Dünya Kupaları'ndaki hayal kırıklıkları Alman futbolunda ciddi bir özeleştiri süreci başlatmıştı. Son dönemde 4-2-3-1 dizilişini tercih eden Julian Nagelsmann, karşılaşma sırasında oyuncuların pozisyon değiştirmesi nedeniyle zaman zaman 3-2-5 gibi karmaşık dizilişlere dönebiliyor. NİHAİ KADRO Kaleci: Oliver Baumann, Manuel Neuer, Alexander Nubel Orta saha: Nadiem Amiri, Leon Goretzka, Pascal Gross, Jamie Leweling, Lennart Karl, Jamal Musiala, Felix Nmecha, Alexander Pavlovic, Angelo Stiller, Florian Wirtz Bir bilgi: Ülkede yaklaşık bin farklı sosis çeşidi var ve Bavyera'da bira resmen gıda sayılır. 2024 Afrika Uluslar Kupası şampiyonluğunun ardından ülke futbolunda büyük bir özgüven oluştu. Temel yapı 4-3-3 üzerine kurulu. Fildişi Sahili'nin en büyük avantajı fiziksel tempo. Almanya karşısında grubun en büyük sürpriz adaylarından biri olabilirler. NİHAİ KADRO Kaleci: Yahia Fofana, Alban Lafont, Mohamed Kone Orta saha: Christ Inao Oulai, Seko Fofana, Parfait Guiagon, Franck Kessie, İbrahim Sangare, Jean-Mickael Seri Bir bilgi: Fildişi dünyanın en büyük kakao üreticisidir. Moises Caicedo takımın kalbi. Ekvador'un en büyük avantajı atletizm. KİLİT OYUNCU: Moises Caicedo Takımın oyun merkezi, komple bir orta saha oyuncu. NİHAİ KADRO Kaleci: Hernan Galíndez, Moises Ramirez, Gonzalo Valle Orta saha: Alan Minda, Moises Caicedo, Jordy Alcivar, Denil Castillo, John Yeboah, Alan Franco, Pedro Vite, Kendry Paez, Nilson Angulo, Gonzalo Plata Bir bilgi: Charles Darwin'in evrim teorisine ilham veren Galapagos Adaları Ekvador'a aittir. Dünyaca ünlü "Panama şapkası" Ekvador'da üretilir. CURAÇAO: TURNUVANIN EN BÜYÜK MASALLARINDAN BİRİ 2026 Dünya Kupası'nın en dikkat çekici hikâyelerinden biri Curaçao. Kağıt üzerinde bakıldığında Almanya açık favori. Özellikle Fildişi Sahili-Ekvador karşılaşması son 16 turuna gidecek takımın belirlenmesinde kritik rol oynayabilir.

Yıllardır bu anı bekleyen Türkiye, 2002'de elde edilen tarihi üçüncülüğün ardından ilk kez Dünya Kupası sahnesine çıkacak. Şimdi ise Türk futbolu uzun süredir sahip olmadığı kadar yüksek potansiyele sahip bir kadroyla yeniden dünyanın en büyük organizasyonuna geliyor. Ev sahibi avantajını kullanmak isteyen ABD, Güney Amerika'nın dirençli ekiplerinden Paraguay ve büyük turnuvaların vazgeçilmezlerinden Avustralya. Türkiye'nin sahip olduğu bireysel kalite düşünüldüğünde D Grubu, Milli Takım için son yılların en büyük fırsatlarından biri olarak görülüyor. Ardından Paraguay ve son olarak ev sahibi ABD. Özellikle ilk iki maçta alınacak sonuçlar, Türkiye'nin son hafta öncesinde son 16 biletini cebine koymasını sağlayabilir. Bu turnuva, aynı zamanda Türk futbolunun yeni jenerasyonunun kendisini dünyaya tanıtma sahnesi olacak. TÜRKİYE: ALTIN JENERASYONUN DÜNYA KUPASI SINAVI Uzun yıllardır Türk futbolunda aynı cümle kuruluyor: Çok yetenekli bir jenerasyon geliyor. Inter'in en önemli oyuncularından biri olan Hakan Çalhanoğlu, Avrupa futbolunun orta sahalarından keza Orkun Kökçü, Avrupa'nın en elit seviyedeki merkez oyuncularından. ARDA GÜLER ETKİSİ Bu Dünya Kupası belki de Arda Güler'in dünya futbolunun en üst seviyesine çıktığını ilan edeceği turnuva olabilir. HAKAN VE ORKUN DENGESİ Türkiye'nin en büyük avantajlarından biri merkez orta sahadaki kalite. KİLİT OYUNCU: Arda Güler Bu takımın lideri Hakan olabilir ancak kaderini değiştirebilecek oyuncu Arda Güler. MUHTEMEL KADRO Kaleci: Uğurcan Çakır, Altay Bayındır, Mert Günok Orta saha: Hakan Çalhanoğlu, Orkun Kökçü, İsmail Yüksek, Salih Özcan, Kaan Ayhan, Atakan Karazor Bir bilgi: Lale, sanılanın aksine Hollanda'ya Osmanlı'dan gitmiştir. ABD: İKİNCİ SIRA İÇİN FAVORİ ABD için bu Dünya Kupası yalnızca sportif bir organizasyon değil. NİHAİ KADRO Kaleci: Matt Freese, Matt Turner, Chris Brady Savunma: Chris Richards, Tim Ream, Mark McKenzie, Auston Trusty, Miles Robinson, Antonee Robinson, Sergino Dest, Alex Freeman, Joe Scally, Max Arfsten Orta saha: Tyler Adams, Weston McKennie, Cristian Roldan, Sebastian Berhalter, Christian Pulisic, Tim Weah, Malik Tillman, Gio Reyna, Brenden Aaronson, Alejandro Zendejas Bir bilgi: Dünyanın ilk milli parkı olan Yellowstone, 1872'de ABD'de kuruldu. KİLİT OYUNCU: Julio Enciso Ligue 1'de Strasbourg forması giyen 22 yaşındaki genç yıldız, Paraguay'ın hücumdaki en yaratıcı ismi. AVUSTRALYA: FİZİKSEL GÜÇ VE SABIR Avustralya yıllardır Dünya Kupaları'nın en inatçı ekiplerinden biri. KİLİT OYUNCU: Mohamed Toure Norwich'in devre arasında yalnızca 3 milyon euroya Randers'tan kadrosuna kattığı Mohamed Toure, Championship'te çıktığı 11 maçta 9 gol kaydetti. 22 yaşındaki forvetin patlama yapabileceği turnuva olabilir. Ancak Arda Güler, Hakan Çalhanoğlu, Orkun Kökçü, Kenan Yıldız ve Barış Alper Yılmaz gibi oyuncuların aynı anda formda olduğu bir Türkiye, yalnızca son 16'yı değil, çok daha fazlasını hedefleyebilir.

Bir tarafta Dünya Kupası denince akla gelen ilk ülke olan Brezilya var. Diğer tarafta 2022'de yarı finale çıkarak tarih yazan Fas. Uzun yıllar sonra yeniden Dünya Kupası sahnesine dönen İskoçya ve 1974'ten sonra ilk kez kupaya gelen Haiti de grubun sürpriz adayları arasında. Fas artık büyük takımlara karşı korkmadan oynayan bir ekip. İskoçya fiziksel gücüyle her rakibi rahatsız edebilme potansiyeline sahip. Brezilya topa sahip olmak isteyecek, Fas geçişleri kullanacak. İskoçya oyunu sertleştirecek. Brezilya'nın ağır bastığı gruba yakından göz atalım: BREZİLYA: ANCELOTTI DÖNEMİNİN İLK BÜYÜK SINAVI Brezilya uzun yıllardır ilk kez Dünya Kupası'na biraz daha farklı bir kimlikle geliyor. Bu takım artık yalnızca bireysel yeteneklere güvenen kaotik bir yapı değil. Brezilya çoğunlukla 4-2-3-1 ya da 4-3-3 düzeniyle oynuyor. Brezilya'nın temel avantajı hücum çeşitliliği. FAS: ARTIK SÜRPRİZ DEĞİL Fas için artık "gizli favori" tanımı kullanılmıyor. Fas'ın en büyük avantajı takım savunması. NİHAİ KADRO Kaleci: Yassine Bounou, Munir Kajoui, Ahmed Reda Tagnaouti Orta saha: Neil El Aynaoui, Azzedine Ounahi, Ismael Saibari, Bilal El Khannouss, Samir El Mourabet, Sofyan Amrabat, Eyüb Bouaddi Bir bilgi: Fes kentindeki Karaviyyin Üniversitesi (859), hâlâ eğitim veren dünyanın en eski üniversitesi kabul edilir. Karayip temsilcisi 1974'ten sonra ilk kez Dünya Kupası sahnesine dönüyor. KİLİT OYUNCU: Wilson Isidor Premier Lig'de Sunderland formasıyla oldukça iyi bir sezonu geride bırakan ve 32 maçta 6 gol kaydeden 25 yaşındaki oyuncu, Haiti Milli Takımı'na yeni katıldı. Isidor, Haiti'nin bulacağı geçişlerde en önemli koz olacak. "Haiti" adı, Taino dilinde "dağlık ülke" anlamına gelir. İSKOÇYA: FİZİKSEL GÜÇ VE DİRENÇ İskoçya 1998'den sonra yeniden Dünya Kupası sahnesinde. İskoçya'nın en büyük avantajı fiziksel mücadele gücü. Bu nedenle Brezilya ve Fas karşısında savunma organizasyonu belirleyici olacak. Kâğıt üzerinde grubun en kaliteli takımı Brezilya.

Meksika, Güney Afrika, Güney Kore ve Çekya 'nın bulunduğu A Grubu tam olarak böyle bir grup. Çekya klasik Orta Avrupa sertliğiyle fiziksel üstünlüğünü hissettirmek isteyecek. Güney Afrika ise yıllardır özlemini çektiği Dünya Kupası sahnesine geri dönerken "sadece burada bulunmak" istemiyor. Meksika'nın temel dizilişi çoğu zaman 4-3-3 ile 4-2-3-1 arasında gidip geliyor. Savunma arkasına bırakılan boşluklar özellikle Güney Kore gibi hızlı hücum eden takımlara karşı problem olabilir. Kazandığı toplar, savunma yerleşimi ve oyunun sertleştiği anlarda gösterdiği liderlik Meksika'nın kaderini belirleyebilir. GÜNEY AFRİKA: BROOS'UN DİSİPLİNLİ TAKIMI Güney Afrika yıllardır Afrika futbolunun "potansiyeli yüksek ama dağınık" ekiplerinden biri olarak görülüyordu. 4-2-3-1 ile başlayan sistem zaman zaman topsuz oyunda 4-4-2'ye dönüşüyor. Takımın fizik gücü yüksek. Bu takım kolay kolay geniş alanda yakalanmak istemiyor. NİHAİ KADRO Kaleciler: Ronwen Williams, Ricardo Goss, Sipho Chaine Orta saha: Teboho Mokoena, Jayden Adams, Thalente Mbatha, Sphephelo Sithole Bir bilgi: Ülke resmi olarak 11 dile sahiptir ve aynı anda üç başkenti bulunur (Pretoria, Cape Town, Bloemfontein). GÜNEY KORE: HIZ, DİSİPLİN VE AVRUPA DENEYİMİ Güney Kore artık sürpriz yapabilecek takım kategorisini geçti. Güney Kore top rakipteyken yoğun baskı yapabiliyor, topu kazandığında ise çok hızlı hücuma çıkıyor. PSG'de kazandığı oyun görüşü bu takımın hücum çeşitliliğini artırıyor. Güney Kore'nin en büyük avantajı hücum çeşitliliği. Çekya'nın sertliği ya da Güney Afrika'nın temaslı oyunu Kore'yi rahatsız edebilir. Dar alandaki becerisi, pas kalitesi ve oyun görüşü Güney Kore'yi farklı seviyeye taşıyor. NİHAİ KADRO Kaleci: Hyeon-woo Jo, Seung-gyu Kim, Bum-keun Song Defans: Min-jae Kim, Yu-min Cho, Han-beom Lee, Tae-hyeon Kim, Jin-seob Park, Gi-hyuk Lee, Tae-seok Lee, Young-woo Seol, Jens Castrop, Moon-hwan Kim Orta Saha: Hyun-jun Yang, Seung-ho Paik, In-beom Hwang, Jin-gyu Kim, Jun-ho Bae, Ji-sung Eom, Hee-chan Hwang, Dong-gyeong Lee, Jae-sung Lee, Kang-in Lee Forvet: Hyeon-gyu Oh, Heung-min Son, Gue-sung Cho Bir bilgi: Doğumda bebekler 1 yaşında sayılırdı (eski sistem), şimdi değişti. Dünyanın en hızlı internetine sahiptir ve "PC bang" kültürü yaygındır. Çekya topa yüzde 65 sahip olmak istemiyor. Takım çoğunlukla 3-4-2-1 ile oynuyor. Ancak bu takımın önemli eksikleri de var. KİLİT OYUNCU: Patrik Schick Schick sağlıklı olduğunda Çekya başka seviyeye çıkıyor. Meksika topa sahip olmak isteyecek. Güney Kore tempoyu artırmak isteyecek. Güney Afrika ise ritmi bozup geçiş fırsatı arayacak. Özellikle Güney Kore-Çekya maçı grubun taktik savaşını belirleyebilir.

Dünya Kupası denince akla çoğu zaman kupayı kaldıran yıldızlar gelir. Dünya Kupası bazen bir diktatörün propaganda sahnesi, bazen savaş sonrası bir halkın nefesi, bazen de unutulmuş insanların sessiz hikâyesi oldu. Dünya Kupası daha doğarken masum değildi ama büyüleyiciydi. 1934'te İtalya'daki turnuva, futbolun büyük ölçekte propaganda aracına dönüşmesinin en çarpıcı örneklerinden biri oldu. Kesin hüküm vermek mümkün değil ama 1954, Dünya Kupası tarihindeki ilk büyük doping şüphelerinden biri olarak hafızada kaldı. ÖDÜNÇ KRAMPONLARLA 13 GOL 1958'de Just Fontaine yalnızca altı maçta 13 gol atarak hafızalara kazandı. Babasının 1950'deki Uruguay yenilgisi sonrası ağladığını gören Pele'nin, "Bir gün Dünya Kupası'nı ben kazanacağım" dediği anlatılır. 1966 Dünya Kupası öncesinde Jules Rimet Kupası İngiltere'de sergilenirken çalındı. 1970'ler Dünya Kupası'nın en karanlık dönemlerinden bazılarına sahne oldu. Arjantin'in Peru'yu 6-0 yenerek finale çıktığı maç da hâlâ turnuva tarihinin en tartışmalı karşılaşmalarından biri olarak duruyor. Dünya Kupası tarihinin en büyük "ya olsaydı?" sorularından biri de burada kaldı. 1986'da Arjantin ile İngiltere'nin karşılaşması yalnızca bir çeyrek final değildi. 1990'da Maradona bu kez Napoli'de, İtalya'ya karşı sahadaydı. MARADONA'NIN NAPOLİLERE SESLENİŞİ Maçtan önce Napolililere "Yılın 364 günü size İtalyan olmadığınızı söylüyorlar, şimdi sizden İtalya'yı desteklemenizi istiyorlar" diye seslendi. 1994'te Kolombiyalı Andres Escobar'ın kendi kalesine attığı gol ve ülkesine döndükten kısa süre sonra öldürülmesi, Dünya Kupası tarihinin en acı sayfalarından biri oldu. "El Caballero" lakaplı Escobar'ın ölümü, futbolun kirli düzenlerle nasıl kuşatılabileceğini gösterdi. ZIDANE'IN UNUTULMAZ KAFASI 2006 finalinde Zidane'ın Materazzi'ye attığı kafa, futbol tarihinin en çarpıcı vedalarından biri olarak kaldı. 2022 Dünya Kupası ise çoğu kişinin hafızasında Messi'nin kupayı kaldırdığı anla kaldı. Bu yüzden Dünya Kupası hiçbir zaman yalnızca futbol olmadı. Dünya Kupası'nı büyük yapan da yalnızca kimin kazandığı değil, bazen asıl mesele o turnuvanın hangi hikâyeyi tarihin içine saplayıp bıraktığıdır.

2021 yazında kazanılan şampiyonluk, Beşiktaş için yeni bir dönemin başlangıcı gibi görünüyordu. Tribünlerdeki coşku, saha içindeki aidiyet ve Teknik Direktör Sergen Yalçın ile taraftar arasındaki bağ, kulübün yeniden kendi hikâyesini yazdığı hissi yaratılıyordu. KİMLİK PROBLEMİ Bugün siyah-beyazlılar 2025-2026 sezonunu kupasız kapatırken geriye yalnızca kaybedilen puanlar değil, sürekli değişen bir kimlik problemi kaldı. Beşiktaş son yıllarda her fırtınada kaptanı değişen bir gemiye dönüştü. Böyle olunca Beşiktaş'ın sportif aklı da sürekli değişti. Sergen Yalçın'ın şampiyonlukla taçlanan ilk döneminden sonra Beşiktaş adeta teknik adam öğüten bir yapıya dönüştü. Giovanni van Bronckhorst'un gelişiyle "yeniden yapılanma" söylemi yükselirken bir sezon sonra bu kez Ole Gunnar Solskjaer dönemi başladı. Beşiktaş'ın sahadaki dağınıklığı biraz da buradan doğdu. Her teknik adam değişiminde birkaç hafta süren "yeni başlangıç" heyecanı ise kısa sürede yerini yeniden aynı hayal kırıklığına bıraktı. Beşiktaş'ın son yıllardaki en temel problemi de bu. Neredeyse her sezon sıfırdan kadro kurulmaya çalışıldı. Bu kadar büyük değişimin olduğu bir yerde aidiyet oluşturmak zaten kolay değil. Bir sezonda "geleceğin yıldızı" ilan edilen isimler birkaç ay sonra kiralık gönderildi. EN İSTİKRARLISI ERSİN DESTANOĞLU Semih Kılıçsoy'un kiralanması bile taraftarın bir kısmında "kulüp kendi öz evlatlarına sabır göstermiyor" hissi yarattı. Çünkü Beşiktaş taraftarı için mesele yalnızca kalite değil, karakter ve aidiyet de en az onun kadar önemli. Son yıllarda Beşiktaş'ta değişmeyen nadir yüzlerden biri oldu. Teknik direktörler değişti, savunma hatları değişti, hatta kulübün oyun anlayışı bile sürekli değişti ama Ersin hep oradaydı. Bu sezon 31 maçta forma giymesi yalnızca performans göstergesi değil, aynı zamanda kulübün süreklilik arayışının da bir yansımasıydı. Taraftarın "Biz böyleyiz" diyebildiği net bir felsefesi vardı. Dışarıdan bakıldığında hâlâ büyüleyici, hâlâ güçlü ve hâlâ herkesi içine çekebilecek kadar büyük. KAYBOLAN HAFIZA Kulüp son yıllarda kendi geçmişinin ağırlığını taşımakta zorlandı çünkü Beşiktaş taraftarı yalnızca iyi futbol istemez. Beşiktaş hâlâ Türkiye'nin en büyük futbol hikâyelerinden biri.

Amedspor'un Süper Lig'e yükselişi sonrası koparılan fırtına, bir futbol kulübüne yönelmiş sıradan bir tepki değil. Diyarbakırspor'un Bursa'da, Mersin'de, yaşadıklarıyla Amedspor'un Beyaz Toros ve Yeşil pankartları altında sahaya çıkmaya zorlandığı atmosfer, Türkiye'de sağ-milliyetçi siyasetin tribünler üzerinden nasıl bir nefret dili kurduğunu gösteriyor. Bir takım düşünün: Sahaya çıkıyor, 90 dakika futbol oynaması bekleniyor. Bu "ama", bir bağlaçtan fazlası, kapı eşiği. "Sorunumuz yok" diyerek kendini masumlaştırır "ama" diyerek sınırı çizer. "Sorun Kürtlerin varlığı değil" denir ama Kürtlerin kendi adıyla, kendi diliyle, kendi hafızasıyla görünür olması sorun edilir. "İSPAT MECBURİYETİ" 2000'lerin sonuna gelindiğinde Diyarbakırspor'un deplasmanları artık sadece maç yolculuğu değildi. Her deplasman, bir sınav, bir gerilim, bir "kendini ispat" mecburiyetine dönüştü. 26 Eylül 2009'daki Bursaspor -Diyarbakırspor maçı bu hafızanın en sert kırılma anlarından biri oldu. 2009'DA YAŞANAN OLAYLAR Dönemin Diyarbakırspor Basın Sözcüsü Suat Önen, Bursa'da "PKK dışarı" sloganlarıyla başlayan ve şiddetle süren olayları "ırkçı tavır" olarak niteledi. O maçın ardından bir taraftarın anlattıkları, bu meselenin neden "tribün olayı" diye geçiştirilemeyeceğini gösteriyor. Diyarbakırsporlu taraftarlar maç öncesi ve sırasında "PKK dışarı" sloganları atıldığını, buna karşı "Biz PKK değiliz" diye cevap verdiklerini anlatıyordu. "BAŞKA ÜLKENİN VATANDAŞI GİBİ HİSSETTİM" O gün tribünde yer alan bir taraftarın sözleri ise durumu net bir biçimde özetliyordu: "Başka ülkenin vatandaşıyım gibi hissettim." Bir futbol taraftarının deplasmanda hissettiği şey buysa, orada sadece futbol konuşulmuyordur. Mersin deplasmanında "PKK dışarı" ve "Apo'nun uşakları dışarı" sloganları atıldı, Diyarbakırspor taraftarlarının buna karşı nüfus cüzdanlarını çıkarıp İstiklal Marşı okudu. Futbol biletiyle stada giren insan, kimliğini çıkarıp "Ben de buradayım, bu ülkenin vatandaşıyım" demek zorunda bırakılıyor. 2010'da Diyarbakırspor-Bursaspor maçı 17. dakikada çıkan olaylar nedeniyle tatil edildi. 2009-10 sezonunda Süper Lig'de yer alan kulüp, ardından alt liglere savruldu. Amedspor, Türkiye Kupası çeyrek finalinde Fenerbahçe karşısına "Çocuklar ölmesin maça gelsin" pankartıyla çıktı. 2016'da Ankaragücü-Amedspor maçı sonrası protokol tribününde Amedspor yöneticilerine saldırı yaşandı. Bu sürekliliğin en karanlık sahnelerinden biri ise 5 Mart 2023'te Bursa'da oynanan Bursaspor-Amedspor maçında yaşandı. Statta açılan pankartlar işin sadece "taraftar taşkınlığı" olmadığını bütün çıplaklığıyla gösterdi: Beyaz Toros ve Yeşil kod adlı Mahmut Yıldırım. Bu pankartlar bir futbol maçında açıldığında, karşı tarafa verilen mesaj "sizi yenmek istiyoruz" değil, çok daha karanlık: "Sizin hafızanızı biliyoruz ve o hafızanın korkusunu tribüne taşıyoruz." Bu, futbol rekabeti değil; travmanın pankarta dönüştürülmesidir. Bu iklim, yıllarca "Bizim Kürtlerle sorunumuz yok ama…" cümlesinin arkasına saklanan siyasal dilin ürünü. Taraftarlık zaten güçlü bir "biz" duygusu üretir. Önce "PKK dışarı" diye bağırır, sonra her Kürt görünürlüğünü bu cümlenin içine sıkıştırır. Sonra, "Bizim Kürtlerle sorunumuz yok" der ama Amedspor'un tebrik edilmesine tahammül edemez. Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş'ın tebrik mesajları, Trabzonspor'un ise Amedspor'u tebrik etmeyip '3 Mayıs Türkçülük Günü' paylaşımı yapması ayrıca gündem oldu. Tebrik eden kulüpler "Neden tebrik ettiniz?" diye hedefe konulurken tebrik etmeyenlerin tutumu belli çevrelerde "duruş" diye alkışlanıyor. İlk perdede Diyarbakırspor vardı: Devletin de desteklediği bir bölge takımı olarak sahaya çıktı ama tribünlerde "PKK dışarı" sloganlarıyla karşılandı, taraftarları kimlik göstermek zorunda bırakıldı. İkinci perdede Amedspor var. Yine aynı deplasmanlarda saldırılar yaşadı, Beyaz Toros ve Yeşil pankartlarıyla 90'ların karanlığına gönderme yapan bir nefret koreografisinin ortasına itildi ve bugün Süper Lig'e çıktığında, yine aynı cümlelerle karşılandı. 2009'da Bursa'da Diyarbakırspor'a söylenenlerle 2023'te Amedspor'a açılan pankartlar arasında düz bir çizgi var. Bu yüzden Amedspor'un Süper Lig'e gelişi sadece sportif bir başarı değil. Amedspor bugün Süper Lig'e yükseldi ama onunla birlikte Türkiye futbolunun bastırılmış hafızası da yeniden en üst lige çıktı ve bu kez mesele, sadece kimin kazanacağı değil, bu ülkenin futbol sahasında kimin insan, kimin hedef, kimin yurttaş, kimin "ama"dan sonra gelen şüpheli sayılacağı.

Zaman genişler ve o an, müzik artık eğlence değil; bir tanıklık, bir itiraz ve neredeyse bir belgeye dönüşür. Ama mesele sadece müzik değil. "YA KRAL, YA DA DUVARLARIN DIŞINDAKİ İNSANLAR İÇİN..." GY!BE, yıllardır kurduğu kolektif yapıyla bile başlı başına politik bir pozisyon alıyor. Zaten grubun kendi ifadesiyle, müzik de tarafsız bir alan değil: "Ya kral ve sarayı için müzik yaparsın, ya da duvarların dışındaki insanlar için." Bu cümle, dün gece sahnede çalınan her notanın altına yazılmış gibiydi. DÜŞÜNMEYE ZORLAYAN MÜZİK 2012'de The Guardian'a verdikleri o nadir röportajda söyledikleri bir başka şey de bu deneyimi anlamak için anahtar gibi: Enstrümantal müzik yaptıklarını kabul ediyorlar ama "Direniş ve özgürlük yönünde bir bağlam kurmak zorundayız, yoksa sadece güzel bir gürültü olur" diyorlar. Dün gece duyduğumuz şey tam olarak buydu. "Güzel gürültü" olmamak için inşa edilmiş bir müzik. MÜZİK ENDÜSTRİSİNE BAŞKALDIRI Grubun yıllardır ana akım müzik endüstrisine mesafeli duruşu da bu tavrın bir uzantısı. Ama dünyayı bu kadar yoğun, bu kadar çıplak bir şekilde önüne koyduğunda, o sessizlik politik bir olguya dönüşür.