Çünkü özellikle gençler izledikleri karakterleri oynayan oyuncular önemli birer rol model haline gelebiliyor. Televizyon sektöründe de yaşanan gelişmeler, oyuncuların, gençlere örnek olduğu yönünde. Çünkü gençler, beğendikleri oyuncuların giyim tarzını, konuşmalarını ve konuşma tarzlarını dahi örnek alabiliyor. Bu sebeple oyuncuların toplum üzerindeki etkisini görmezden gelmek mümkün değil. "Oyuncu ben örnek değilim" dese bile örnek alındığını kabul etmesi gerekir.

Çocuklar bazen kendimden bahsederim bilirsiniz, gurur da duyarım: Ben Mülkiyeliyim, maliye mezunuyum. Dün Naci Ağbal'la ilgili şunları yazdı: "Naci Ağbal görevdeyken hükumetin destekçisi bir gazeteci Surinam'dan sonra en yüksek faizin Türkiye'de olduğundan şikayet etmişti. Enflasyon lobisinin bahanesi hep aynıdır: "Bu kadar yüksek faiz varken kimse iş yapmaz, parayı faize yatırır." Surinam'da enflasyon %69,5'a kadar çıktıktan sonra şu anda %10,9'a gerilemiş durumda. Yani faiz çok yüksek falan değil, enflasyonla mücadelenin gerektiği kadar yüksekmiş. Doğru oturalım, doğru konuşalım: Demek ki Naci Ağbal haklı, faiz fazla diyenler haksızmış. Biz yanıldık, Naci Ağbal haklıymış da demiyorlar. Hala daha anlamadıkları ekonomi hakkında yazmaya devam ediyorlar. Hala daha faiz çok fazla hikayesi devam ediyor. Hatta IMF bakın gidişat kötü faizi tekrar 48'e çekin ve orada tutun da dedi ama anlamak istemiyorlar. Naci Ağbal haklıydı, görevden alınması yanlıştı demeden ekonomi hakkında atıp tutanların görüşüne itibar etmiyorum. Belli ki bunlar yandaşlar ve bir kere yandaş olunca yapılan her yanlışa da doğru denmesi hatta yanlışların savunulması gerekiyor ki böyle hikaye anlatıyorlar" Burada Soner Yalçın'ın Berat Albayrak hakkında yazdıklarını anımsadım; ekonomi politikalarını doğru bulduğunu anlattığında çok sayıda eleştiri gelmişti. "Kendini herkesten üstün tutan/ kibri yüzünden Berat Albayrak hiçbir çevre tarafından sevilmedi. Haksız da değiller; kendini aşırı seveni kimse sevmez… Her insanın karakteri/ davranış biçimi vardır ve insanlar, yeteneklerinizi, yapabildiklerinizi çabuk unutur, ama karakterinizi asla unutmaz. Bu sebeple: Adı geçen her tartışmada Berat Albayrak'ın kibri dışında, ekonomi/finans programını kimse konuşmak istemiyor. İsmini bile duymak istemiyor ki, neyi nasıl yaptığı-yapmak istediği insanların umrunda olsun… Bunun yanlış olduğunu düşünüyorum; insanın karakteri ile "icraatlarını" ayrı değerlendirmek gerekir. Rahmetli Turgut Özal "şeker" gibi insandı ama neoliberal programı, Türkiye'nin kırk yıldır sürekli uçuruma yuvarlanmasına sebep oldu/oluyor! "Ne yani Berat Albayrak'ın programı iyi miydi" sözünüzü duyar gibiyim. Sanırım meselenin özünü, kişinin karakterinden bağımsız konuşmaya başlayabiliriz: Berat Albayrak geçen ay kitap çıkardı: "Burası Çok Önemli!" AKP çevrelerine okuyup okumadıklarını sordum; kitabın tamamını okuyana rastlamadım! 'Bizim mahallede' de okuyana denk gelmedim. Çünkü, Türkiye'de tartışmalar hep kişiselleştirilir! Oysa, nitelikli tartışma için karşı görüşü dinlemek zorundasınız" Yazının tamamı için: Konu, kişisel değil Güncel Bakın çocuklar bunlar ezber bozan yazılar, Osmanlı'dan beri kimse işin ekonomi-politiğine bakmıyor nedense… Şatıroğlu'na döneyim Maliye Bakanı, Merkez Bankası Başkanlığı görevlerinde bulunan Naci Ağbal'a haksızlık edildiğini izah ediyor. Ne yaptı Kazancı, Ağbal'ı Aksa'nın CEO'su yaptı. Ona hak verenlerin sayısının da artacağını düşünüyorum. Türkiye ürettiği mallarını özelleştirmeler eliyle sata sata yerli ve yabancı faizcileri doyuramadı gitti çocuklar.. Bu da bir gerçek! 68 kuşağı damarıma basmayın benim, sonra tehlikeli sulara giriyorum...

Günümüzde yaşanan krizler sadece enerji savaşları, ekonomik darboğazlar, kuraklık ya da göç hareketleri değildir. Bunların hepsi ideolojinin toplumu bir arada tutma araçlarıdır. Din, inanan insan için son sığınaktır. Batı Avrupa medeniyetinin 17. yüzyıldan itibaren dindışı, maddeci ve pozitivist bir "dünyevî zihniyet" geliştirdiğini belirten Teoman Duralı hoca, bu zihniyetin dini özünden koparıp bir sömürü aracına dönüştürdüğünü ifade eder. Ona göre "çağdaş küreselleştirilen İngiliz-Yahudi Medeniyeti" olarak adlandırdığı yapı, dini manevî mahiyetinden uzaklaştırarak onu ideolojik bir araca, yani dünyevî çıkarların hizmetine sokulan bir düzene dönüştürmüştür. Din ise insanı yalnızca aracısız, yüce Allah'a bağlayarak bu boyunduruktan kurtarmayı amaçlar.

Orta Asya'nın uçsuz bucaksız bozkırlarında doğan Türkmen mutfağı, doğal yemeklerden oluşan bir sofra kültürü. Bu, Orta Asya'nın kadim mutfak kültürünün daha geniş kitlelerle buluşmasının da hikâyesi. Sofranın en dikkat çekici yıldızı kuşkusuz bu kadim Orta Asya lezzeti ve bu coğrafyada başlı başına bir ana yemek. İnce açılmış hamurun içine yerleştirilen etli harçla hazırlanan bu geleneksel lezzet, dışı kıtır, içi ise son derece sulu bir yapıya sahip. Orta Asya'daki ülkelerde sokak lezzeti olarak büyük ilgi görüyor. Belki de bu yüzden SamsaLand'ın ruhunu en iyi anlatan ürünlerden biridir. Geleneksel yöntemle buharda pişirilen mantı, hamurun yumuşaklığını koruyan özel bir yapıya sahip. Rusya ve Orta Asya coğrafyasında yaygın olan Pelmeni, daha küçük boyutlu ve yoğun et dolgulu bir mantı türü. Orta Asya mutfağının vazgeçilmezlerinden biri de şaşlıktır. Sabah başlayan kahvaltı servisi öğleden sonra 15.00-16.00 saatlerine kadar devam ediyor. Dar bir yerde faaliyet gösteren restoran, yıllar boyunca Türkmen ve Orta Asya mutfağının özgün lezzetlerini İstanbul'un damak tadıyla buluşturuyor. İlk günlerde müşterilerinin önemli kısmını Orta Asya kökenli aileler oluştururken zamanla Türk misafirlerin de bu mutfağa yoğun ilgi göstermesi işletmenin hedefini büyütüyor. Şirinevler'in ardından Küçükçekmece Gölü kıyısında bulunan yeni adresiyle SamsaLand, yüzlerce misafiri ağırlayabilen büyük bir restorana dönüşüyor. Yaklaşık 300-350 kişilik kapasitesiyle dikkat çeken bu büyümenin en değerli yanı ise işletmenin ruhunu kaybetmemesi. Özetle SamsaLand, Türkmen ve Orta Asya mutfağı özelliğiyle Türk mutfak kültürünün köklerini anlamak açısından son derece önemli bir yere sahip. Anadolu'da yediğimiz belki pek çok yemeğin ilk izleri Orta Asya bozkırlarında görülür.

Zira hikaye izleyicinin zihninde yaşamaya devam ederdi. Bugün ise sinema başka bir şey yapıyor. Bir filmin gerçekten tamamlanması demek, o dünyanın da kapanması anlamına geliyor. Eskiden devam filmi çekmek için büyük bir başarı gerekiyordu. Şimdi ise devam filmi çekebilmek için hikayeler yarım bırakılıyor. Seyirci salondan çıkarken film üzerine değil, gelecek film üzerine konuşuyor. Artık final sahnesi değil, finalden sonraki sahne önemli. Oysa iyi bir final cesaret ister. "Artık söyleyeceğim söz bitti" deme sorumluluğu yükler. Her zaman geri dönülebilecek bir karakter, yeniden başlatılabilecek bir evren, çekilebilecek bir devam filmi kalsın.

Diriliş Postası Genel Yayın Yönetmeni Değerli Gazeteci Ersoy Dede dünkü yazısında "Özgür Özel'in Akıl Hocası Arınç'mı?" başlıklı bir yazı kaleme aldı. Zaten yazının son cümlesi sözün bittiği yer; "Manisa, mentor ve FETÖ." Şimdi gelelim bu konunun Çetin'ce tarafına… Düşünsenize, adınız FETÖ ile anılmış, adı FETÖ ile anılan, siyaseten durdukları yer olarak iki ters kutup siyasi partinin, iki parti dışına itilmiş, ya da dışlanmış iki bilinen isimi(Bülent Arınç-Özgür Özel) her türlü tartışmaya açık yan yana fotoğraflar veriyor. Haa, kendilerine sorarsanız ikisi de partilerinin dava adamları. Kimi sessizce köşesine çekildi, kimi eleştirilerini yaptı, kimi ise bir zamanlar omuz omuza yürüdüğü kadroların tam karşısında yer aldı. Bir siyasi partinin kuruluşunda yer alıp, partinin büyümesi için mücadele edip, milyonlarca insana o davanın doğruluğunu anlatacaksın ve ardından yıllarca savunduğun o hareketin karşısında konumlanacaksın. Ancak, bir davanın kurucularından olan isimlerin, yıllarca mücadele ettikleri siyasi çizginin karşısında görüntü vermeleri doğal olarak "sadakat" ve "ilke" tartışmalarını da kaçınılmaz hale getirir. Dava adamı olmak ile siyaset adamı olmak arasında önemli bir fark vardır. Siyaset adamı şartlara göre yer değiştirebilir.

Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesinde yer alan ve adeta bir ömür boyu prangaya dönüşen "süresiz" ibaresi artık iptal edildi. ​Kısa Süreli Evlilikler (0-3 Yıl): Nafaka süresi, evlilik süresini geçmeyecek şekilde sınırlandırılmalıdır. 1.5 yıl evli kalan bir kimse, en fazla 1.5 yıl nafaka ödemelidir. ​Orta Süreli Evlilikler (3-15 Yıl): Burada "Rehabilitasyon ve Uyum Nafakası" modeli uygulanmalıdır. ​2. "Kariyer Fedakarlığı" ve Çocuk Kriteri (Objektif Puanlama) ​Hakimin takdir yetkisi keyfiyete açık olmamalı, kanunda net kriterlerle sınırlandırılmalıdır. ​3. Kamusal Rehabilitasyon ve "Aile Dayanışma Fonu" ​Adalet, bir tarafı korurken diğer tarafı ömür boyu iktisadi bir rehineye dönüştürmek değildir. ​Süresi biten ancak yaş veya sağlık gibi haklı nedenlerle istihdam edilemeyen vatandaşlar için kurulacak bir "Aile Dayanışma Fonu" devreye girmeli; yük, eski eşin sırtından alınarak kamusal güvenceye devredilmelidir.

Bunlardan biri de "ağaç yaşken eğilir" sözcüğüdür. Karakterlerimizin oluşumunda genetik yapımız ne kadar önemli olsa da, "küçük yaşlarda" aldığımız eğitimlerin bizi şekillendirmesi ile yaşam sürecimizdeki davranışlarımız, tepkilerimiz, toplumsal uyum sınırlarımız ortaya çıkar. "Fast-food" yemeklerin eşliğinde bebek arabalarında eline verilmiş akıllı telefonu ile oynayan küçücük, sevimli bebeklerimizi görüyoruz. Üstelik, "yapay zeka" olarak hayatımıza giren "bonusu" ile birlikte. Başta, bebeklerimiz olmak üzere hepimiz ilerleyen zamanda "Teknoloji bağımlılığı" gibi bir olgu ile karşı karşıyayız. Ancak, doğal yaşamın gereği olan yüz yüze ilişkilerin yerini tamamen sosyal medya ve internete bıraktığımız noktada farkında olmadan "yalnızlık" gibi izolasyon duygularının esiri olabiliyoruz. Kişiliğimizi etkileyen bu "dijital teknoloji müdahalesini" kontrol etmek bizim elimizdedir. Mantıksız olduğunu bildiğimiz halde kendimizi durduramadığımız ve tekrarladığımız, ritüel haline gelmiş davranışlarımız veya zihinsel eylemler uzun vadede "takıntılı" bir kişilik bozukluğuna yol açabilir. "Ağaç yaşken eğilir" sözünden yola çıkarak, çocuklarımızda ve hatta yetişkinlerimizde kontrol duygusunun gelişmesini sağlamalıyız.

Cilt ve saç bakımında sık yapılan hatalardan biri, kullanılan ürün miktarını artırmanın daha hızlı sonuç vereceğini düşünmektir. Oysa bakım dünyasında işler çoğu zaman bu şekilde yürümüyor. Fazla miktarda serum, krem ya da saç bakım ürünü kullanmak, beklenen faydayı artırmak yerine ürünlerin emilimini zorlaştırabiliyor ve bakım sürecini daha karmaşık hale getirebiliyor. Benim görüşüme göre bakım konusunda en önemli nokta, ihtiyaçları doğru analiz etmek. Doğru bakım, çok ürün kullanmak değil; bilinçli ürün kullanmaktır.

Ancak bu kez tablo farklı. Fenerbahçe'nin 12 yıllık şampiyonluk özlemi… Herkes aynı soruyu soruyor: "Bu takım ne zaman şampiyon olacak?'' Bu yüzden hem Hakan Safi hem de Aziz Yıldırım cephesinin ortak noktası şampiyonluk vurgusu. Hakan Safi tarafında transferler ön planda. Aziz Yıldırım tarafında ise farklı bir yaklaşım var. Teknik direktör konusunda da ilginç bir tablo var. Aziz Yıldırım'ın açıklamalarına bakıldığında yerli teknik adam fikrine daha yakın olduğu görülüyor. Bu yüzden Aykut Kocaman ismi kulislerde sıkça konuşuluyor. Hakan Safi tarafında ise beklenti yabancı bir teknik direktör. Cumartesi günü iki aday son kez kürsüye çıkacak.