Tam 24 yıllık uzun ve hasret dolu bir bekleyişin ardından nihayet sahne aldığımız Dünya Kupası'na, ne yazık ki hiç beklemediğimiz, hayal kırıklığı yaratan bir Avustralya mağlubiyetiyle başladık. Maçın kaderini belirleyen en temel faktör, Teknik Direktör Vincenzo Montella'nın oyun kurgusunun sahada hiçbir şekilde karşılık bulamamasıydı. Avustralya'nın deneyimli teknik adamı Tony Popovic, sahaya net bir beşli savunma bloku sürerek tüm oyun planını millilerimize bozma üzerine kurmuştu. Montella'nın, boyları 1.90'ın üzerinde olan üç devasa Avustralya stoperinin arasına 1.72'lik Kerem Aktürkoğlu'nu yerleştirmesi, aslında topun yere inmesi durumunda yakalanacak fırsatlara yapılan bir yatırımdı. İlerleyen dakikalarda gelen Kenan Yıldız ve Yunus Akgün hamleleri kağıt üzerinde doğru kararlar olsa da Avustralya'nın alan daraltan etkili oyunu millilerimize o kritik boşlukları tanımadı. Yetersiz oyun kurgusu, zayıf fiziksel mücadele, hem hücumda hem de savunmada baş gösteren zaaflar, grupta kalan iki maç öncesinde çok da olumlu sinyaller vermiyor.

Bu yıl 14. Gönüllü öğretmenlerle güç bulan bu şenlik, Artvin Valiliği Arhavi Kaymakamlığı, Arhavi Belediyesi, Arhavi İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ve Arhavi İlçe Gençlik Spor Genel Müdürlüğünün desteğiyle sürdürülebilir hale getirildi. Yıl boyu 9 etap şeklinde yapılan etkinlikte her ay bir gün çocukların futbola doyduğu bir etkinliğe dönüşüyor. 14 yıldır kesintisiz şekilde sürdürülen bu gelenek, Arhavi'nin sosyal yaşamına da büyük bir dinamizm katıyor. Sonuç olarak, 14.

Sarı Kırmızılılarda Osimhen istekli ancak savruktu. Soner'in golü Rams Park'ta şölene gelen 50 bin taraftarı şoka soktu. Okan Buruk Icardi yerine aksayan iki ismi çıkardı, Sane ve İlkay'ı çıkarıp Lang ve Lemina'yı sahaya sürdü. Fenerbahçe'nin Konya'da 2. golü bulması şampiyonluk turu için galibiyeti zorunlu hale getirmişti. Attığı nefis frikik golü Rams Park'ı bir kez daha sessizliğe bürüdü. Okan Buruk, 2-2'den sonra Icardi'yi oyuna alarak işi son maça bırakmak istemediğini gösterdi. Nitekim bu baskı 3. golü ve sonrasında 4. golü ve şampiyonluğu getirdi.

Okan Buruk sahaya ideal 11'i ile çıktı. Ancak karşısında dirençli bir Samsunspor vardı. Sarı Kırmızılı takım lig yarışında 4 maç kaybederek ciddi tökezlenmeler yaşadı. Ondan önceki 2 sezonda toplam 3 mağlubiyet aldığını düşünürsek kaybın geçmişe göre ne denli arttığını daha iyi anlarız. Icardi'nin eski Icardi olmaması, Osimhen'in bir var bir yok olmasına diğer isimlerde yaşanan sakatlıklar da eklenince Galatasaray 2026 yılının başlarında oldukça sıkıntı çekti. Tabii burada Fatih Terim'den sonra bunu ikinci kez başaran Okan Buruk'a da bir parantez açmak gerekiyor. Son 7 sezonda 5. kez çalıştırdığı takımları şampiyon yapmaya hazırlanan Okan Buruk da Fatih Terim'i yönelik "Futbolu bilmiyor, gazla gidiyor" eleştirilerinin benzerlerinin içinden çıkarak rüştünü bir kez daha ispat etmiş olacak.

Ligin düğümünü büyük ölçüde çözecek görünen derbinin ilk 11'lerinde büyük sürprizler yoktu. Okan Buruk, kupa maçında denediği Osimhen'le maça başlamaya karar verirken Brezilya Milli Takımı dönüşü toparlanamayan Sara'nın yerine Yunus'u tercih etmişti. Vasat futbola karşın iki penaltı pozisyonu ve bir gol vardı. Maçın 15. dakikasında gelen bu önemli fırsatı Talisca'nın dışarı atması büyük balığın kaçması demekti. Bu sezon 3. penaltısını kaçıran Talisca yerine Beşiktaş derbisindeki gibi Kerem'in penaltıyı kullanması belki daha doğru karar olurdu.

Rakibinin cömertçe sunduğu bu puan ikramlarını geri çevirmek istemeyen Okan Buruk'un öğrencileri, Gençlerbirliği karşısında "şampiyon reaksiyonu" göstererek sahadan istediğini alarak ayrıldı. Skor avantajını erken yakalayan sarı-kırmızılılar, maçın geri kalanında temposunu adeta "ekonomik mod"a aldı. 35. dakikada yine sahneye çıkan Sane topu Sara'ya aktardı, onun pasında arka direkte Yunus'un dokunuşuyla farkı ikiye çıkarırken aslında maçın fişini de çekmiş oldu. Kocaelispor beraberliği sonrası oluşan karamsar havayı Ankara'da dağıtan Galatasaray, son 4 haftaya girilirken liderlik koltuğundaki özgüvenini tazeledi. Sane'nin başlattığı ataklar, 1 gol 1 asistle oynayan Yunus'un katkısı ve Icardi'ni geri dönüşü, özetle yıldız farkı maçı kolaya çevirdi.

Galatasaray tribünleri de bir sonraki iç saha maçında Fenerbahçe'yi izlemekten mahrum kalması. Karşılaşma Galatasaray baskısı ile başladı ve gol ilk yarıda geldi. Avrupa'daki iç saha maçlarının Galatasaray'ı ile ligdeki Galatasaray arasında ciddi fark vardı. Galatasaray eski görkemli oyunlarını aratan düşük temposuyla elindeki 3 puanı seyircisi önünde kaybederek zirvede kritik 2 puan bıraktı. Galatasaray'ın sergilediği bu futbol ligin kalan 5 maçı için tehlike işaretleri de verdi.

Son iki sezonda aldığı yenilgi sayısını bu sezon 28. Haftada bulan Okan Buruk, Trabzon'daki yetersiz oyun sonrası neşteri vurdu. Galatasaray maçı ilk 20 dakikada bitirdi. Ancak aynı Sallai uzun süre bek oynamasından mıdır bilinmez maçı ilk yarıda koparabilecek 2 karşı karşıya pozisyonda gol vuruşunu yapamadı. Juan'ın 50. dakikada gelen golünün ardından da Uğurcan'ın kalesine şutlar bombardıman gibi gelmeye başladı. Bu hamle Göztepe'nin müthiş baskısını biraz olsun kırdı ve Galatasaray biraz olsun nefes aldı. Galatasaray, Lemina'nın 75. Dakikada attığı kafa golüne kadar korku filmini yaşamaya devam etti. Okan Buruk'un çözmesi gereken asıl sorun bu gibi duruyor yoksa Galatasaray Osimhen'siz her maçta zorlanmaya devam eder.

Fenerbahçe'nin küme düşme hattındaki takımlara karşı peş peşe yaşadığı beklenmedik puan kayıpları, Şampiyonlar Ligi'nde tarihi bir Liverpool sınavına hazırlanan Galatasaray için adeta gökten düşen bir "büyük ikramiye" oldu. Maçın ilk yarısı Galatasaray adına pek de "kolay bir 90 dakika" sinyali vermedi. Bu bölümde sahneye çıkan isim ise Wilfried Singo oldu. Hem Singo'nun hem de Osimhen'in birer şutunun direkten dönmesi, Başakşehir için gecenin "ucuz atlatılan" anlarıydı. Rakibin 10 kişi kalmasıyla vites yükselten Galatasaray, vitesi bir kez artırınca Başakşehir'in direnci kağıt gibi dağıldı. Lang'ın pasında Yunus'un uzun koşusu vr Renato'ya attırdığı, farkı 3'e çıkaran gol ise takımın isimlerden bağımsız bir şekilde makina düzenine geçtiğinin de bir kanıtıydı.

O sembollerden Baba Gündüz'ün (Kılıç) Galatasaray'ı tarif ettiği bir cümle vardır: "Galatasaray bir halatı hep birlikte çekenlerin; hep birlikte üzülüp, hep beraber sevinmesini bilenlerin takımıdır." Dün bu cümlenin ete kemiğe bürünmesine şahitlik ettik. Osimhen'i Galatasaray'a getiren de, Icardi'yi 6 aydır sessiz sedasız kulübede oturtan da bu his, bu aidiyetti. Liverpool kalecisi Mamardashvili Lemina'nın golüne engel olamadığı ama 3 net kurtarıp yaparak farkın açılmasına mani oldu. Maçın ikinci yarısı ilk 45 dakikaya göre daha düşük tempolu ve pozisyonluydu. OçSlot, 60. dakikada iki değişiklik yaparak rövanşta avantaj sağlayacak golün hamlesini yaptı. Aslan kendisinden 3 kat değerli rakibine psikolojik olarak boyun eğmeyecektir.

Siyah Beyazlılar Osimhen ile başlayan, Sane, Sara, Barış ile devam eden baskıyı bir türlü kıramadı. Sane'nin ortasında Osimhen'in kafa vuruşu Beşiktaş'ın tutuk oyununun faturasıydı. Orkun'un kırmızı kart gördüğü Beşiktaş-Fenerbahçe derbisinin benzeri olan bu pozisyonu genç hakem Ozan Ergün sarı kart olarak değerlendirdi. Tecrübesiz hakem Ozan Ergün ikinci yarıda da iki tartışmalı kararla maçın önüne çıktı. Rams Park'taki maç gibi Galatasaray yine 10 kişi kaldı ancak bu kez Beşiktaş evindeydi ve oyuna ağırlığını koymaya başladı. Sonuç olarak Galatasaray çok zor bir deplasmanda aldığı 3 puanla zirvedeki yerini perçinledi, rakibinin zirve hayallerini de sona erdirdi. Beşiktaş'ın yeni kadrosunun bu düzeydeki maçlara daha hazır olmadığı ortaya çıktı.

Hafta içi Juventus karşısında tam 120 dakikalık bir sinir harbi veren Galatasaray için Alanyaspor randevusu, kağıt üzerinde "lig maçı" olsa da pratikte bir dayanıklılık testiydi. Singo hamlesiyle savunmayı tazelemeye çalışan Buruk, 5 gollü E. Frankfurt fırtınasından sonra Davinson Sanchez'i bu kez sol stoperde denedi. Asistinin dışında maçın düğümlendiği anlarda attığı golle kilidi çözen isim olurken, hak edilmiş bir "maçın yıldızı" unvanını cebine koydu. Sara'daki istikrar sorunu dün de devam etti; sahada olduğu süre boyunca adeta "etkisiz eleman" hüviyetindeydi. Barış Alper Yılmaz ise fiziksel olarak yine bir doğa harikasıydı; 120 dakikanın üzerine bu dinamizmi koymak her babayiğidin harcı değil ancak son vuruşlardaki o bildik etkisizlik, takımın farkı açmasını engelledi. Galatasaray tarihinde rahat tavırlarıyla hatırlanan pek çok isim oldu; Frank de Boer'un imza attığı gün "Burada iyi bir golf sahası var mı?" sorusunu sorması hala hafızalardadır. Sonuç olarak; Galatasaray, Juventus yorgunluğuna ve Sane gibi "turist" performanslara rağmen, Torreira ve Boey'in ekstra katkısıyla üç puanı hanesine yazdırmayı bildi.