Elif Aktuğ yazdı... SANATTAN TIRSMAK YENİ BİR ŞEY DEĞİL Şuraya gidiyor aklım, heykellerden korktular yıkıp yaktılar, nude (çıplak) heykellerin cinsel organlarını parçaladılar, yazıdan korktular kitapları yaktılar, müzikten tıstılar bestecileri, sanatçıları deccal bildiler, bilim insanlarından ödleri patladı, keşiflerden kaşiflerden tiksindiler... Sürekli bir günah keçisi arama, günah keçisi ilan etme ve durumdan sıyrılma çabası. Çabanızı bilmem ne yapmalı, vicdanlı merhametli edepli çocuk yetiştirmek nerede kaldı; hepinizin çocuğu süper zeka, hepinizin çocuğu hiperaktif. Bir yerden başlamak lazım, şu an hem de. Stoplasın kendini sistem, ne bileyim ilk baştaki sistem ayarlarına dönülsün, hatta mağaralara yerleşilsin, ateş yeniden bulunsun, tekerlek icat edilsin. Tam da o ana dönülsün, başka çaresi yok.

İngiltere 'de yaşadığım kasabada farklı platformlardan kadın larla, perşembe günü bir pub'da biraraya geldik, Dunstable and Leighton Buzzard Business Community davetiyle. Irkçılık şu ara İngiltere'nin cidden büyük dertlerinden biri. Ayrıca, İngiltere'de bugüne dek gezegenin onlarca farklı ülkesinden birarada, barış içinde yaşayan insanlar, hiç alışkın olmadıkları bir "ırkçılık"la sınanıyor. Bu hafta mesela, ülkeyi terk etmek isteyen sığınmacılara 40 biner pound ödeneceği açıklandı. Attığın adım vergi bu ülkede, yakında "nefes almak için bile vergi ödetecekler" diye korkuyor insanlar, bunun şakasını yapsalar da, korkar olmuşlar. Büyük zarar verildi son on yılda İngiltere'ye, Brexit ile başlayan süreçle birlikte. "Öteki" diye bir kavram yoktu aramızda. "Bıktım usandım İstanbul'dan, nasıl kaçtığımı bilemedim, herkes birbirinden nefret ediyor, herkes birbirinin kuyusunu kazıyor, hep "öteki" oldum medyada, kadın olmanın ve bir gruba dahil olmadan ayakta durmaya çalışmanın bedelini çatır çatır ödedim, yoruldum tükendim ve İngiltere'ye geldim" diyemedim, dilim varmadı bu kadarına.... "İyi ki geldin, aramızdasın" dediler, kucakladılar, "iyi ki geldim, aranızdayım" dedim...

Sıradan vatandaş Andrew, bildiğiniz üzere gözaltına alındı, sorgulandı sonra salındı. Akabinde ve detayında, küçük bir çocukla birlikte görüntülendiği fotoğraflar ortaya çıktı. Epsteyn bağlantısı nedeniyle "hayatı kararan" Andrew için daha düne kadar "çapkın prens" falan deniyordu. İngiltere monarşisi, "aman bu rezil herifi kraliyet sıralamasından çıkaralım" derdinde. Zaten kral olması imkansız zira sekizinci sırada. Yani Andrew denen cibiliyetsizin kral olma ihtimali sıfır, yine de tüm ünvanları, evi ve görevleri elinden alındıktan sonra bir de resmi olarak "kral da olmazsın" diyecekler. İşçi Partisi ve Muhafazakar Parti'nin desteğiyle 2001'de ülkenin Ticaret Elçisi olan ve düne kadar Ticaret Elçisi ve yatırım temsilcisi olarak çalışan Andrew, bu görevinden de alındı. O dönem bu göreve atandığında bile tartışmalı bir seçim olduğu konuşulmuş, karşıt görüşçüler "çapkın prens" olarak tanınan bu adamın, İngiltere'yi herhangi bir şekilde temsil edemeyeceğini söylemişlerdi. Mesela Kazakistan cumhurbaşkanının damadı Timur Kulibayev, 2007'de Andrew'nun Sunninghill Park'taki evini, istenen fiyatın 3 milyon pound üzerinde bir fiyatla satın almış. Koruma görevlilerinin masrafları dışında, seyahat gideri için 10 yılda 4 milyon pound gibi bir rakam harcandığı telafuz ediliyor. Dünyayı çalkalayan Epsteyn skandalı ve akıllardan çıkmayan, akıbetlerini düşündükçe dellenmemenin imkansız olduğu çocuk katliamı yüreğimize koca bir kaya gibi çökmüşken, kim sever Masumiyet Müzesi'ni...

"Bilmem kimi duydun mu, uyuşturucudan içeri alınmış, şu haberciyi okudun mu kadın çalışanları taciz ediyormuş, yok efendim sosyal medya fenomeni eşarp taktı diye tutuklanmış"... Ne yapıyorlar bize, insan insanın sonunu getirecek bu ortada zaten ama insanın bunca acizliği, çözümsüzlüğü ve az önce bahsettiğim gündemin "normal" olduğunu kabullenmesi ağırımda gidiyor. İçimiz ruhumuz... Sabah sabah bir kadının, köprüde balık tutan dayının bir kova balığını denize döktüğünü okudum, "bunları yemeyin, alternatif üretin" demiş. O köprüde uzun bir çekim yapmıştım, kendi TV programımı yaptığım yıl, galiba 2016 falandı, hepsinin ama hepsinin tek derdi eve yiyecek götürmekti. Büyük boy bir televizyonun sığabileceği kutudan on, on beş çiçek çıktı, büyük bir gururla vazoya yerleştirdi, şöminesinin üstüne koydu vazoyu ve sordu "erkeklere çiçek gönderilir mi". Burada da manyaklık diz boyu, ekonomik krizin bu dev ülkeyi bu denli salladığı görülmemiş diyorlar, ırkçılık tartışmaları bitmiyor, elbette kim kiminle aşna fişna yine manşetlerde... Ve fakat İngiltere'de asıl büyük gündem Epstein iblisi, Prens Andrew ve ex karısı Sarah'nın olayın neresinde olduğu... 2016'da "Brexit daha başlangıç" diyerek sevinç naraları atmışlar, aşırı sağcı partileri maddi olarak desteklemişler ve Brexit'le birlikte çok büyük paralar kazanacaklarının hesabını yapmışlar...

Düne kadar Ekselansları Prens Andrew idin, bak bugün vatandaş Andrew oldun. Adı ve soyadı ile hitap edilecek bundan gayrı; Andrew Mountbatten Windsor (Windsor soyadıyla artık ne kadar sıradan bir vatandaş olunursa...) Sadece ünvan ve nişanlarından değil, evinden de oldu şaşkın eski prens. Bu sözleşmenin feshi için de yasal süreç başlatıldı ve yeni bir konuta geçecek gariban Andrew. Yine açıklamaya göre, "Andrew yapılan suçlamaları ve iddiaları sürekli reddetse de, majestelerinin en derin sempatisi her zaman istismar ve suistimal kurbanları ile birliktedir"... Fıştaklamıştır, "Amcamın cezalandırır gibi yapalım, olay Epstein yörüngesinden çıksın, unutulsun, amcam günah keçisi olsun" demediyse ben de bir şey bilmiyorum. Royal Lodge'da yaşıyor eski karısı Sarah, şimdi onu da mı çıkaracaklar evinden. Kraliyet köpekleri korgiler, Andrew ile birlikte yaşıyorlardı.