O an fark ediyorsunuz kitabın adı olan "Yalın Şeyler" meğer o beşgen piramitin tepesindeki en aydınlık yermiş... 2025 yılının Kasım ayı'nda, Kuzguncuk'ta kitabın başında yer alan zihin haritasının sağ alt köşesine şöyle bir cümle yazılmış: "kitabın kendisi gibi tuhaf, karmaşık, dolambaçlı ve farklı yönden okumalara açık." İnceliyorsunuz haritayı, çok detaylı. Kitabın 4'üncü sayfasında mesela bir anda içinde yüzen insanların ve de bir teknenin olduğu bir deniz manzarası çıktı karşıma. 2026'nın Ocak ayı'ndan son hız o manzaranın içine giriverdim. "Mimarlığı, mimarlık üzerine düşünmeyi, üretmeyi ve yazmayı seviyorum. Bu sevgimin özünde insanlığın potansiyeline aklı, ruhu ve iradesiyle yarattıklarına duyduğum hayranlık yatıyor." Kitap aslında mimar Ömer Selçuk Baz ve ortağı Okan Bal'ın 2005 yılından bu yana Yalın Mimarlık çatısı altında ürettikleri işlerini konu alan neredeyse 500 sayfalık bir kitap ve de içerisinde "Arketipler, Anlatılar, Örüntüler, Müşterekler, Doğa ile Diyalog, Tektonik ve İşbirliği" adlarını taşıyan bölümler var. *** Banu Uçak, Ömer Selçuk Baz ve ortağı Okan Bal'ın, bu iki önemli ismin mimarlığını uzun süredir yakından takip ettiğini söyleyerek, bu kitabı nasıl yazmaya karar verdiğini ve de bu süreçte hangi aşamalardan geçtiklerini anlatırken şöyle bir cümle kurmuş kitabın başındaki yazısında: "Yalın adını taşıyan bu ofisin de, bu kitabın da yalınlık iddiası biçime değil, anlamı kuran fikrin yalınlığına dayanıyor. Yoksa ne kitabın, ne de Yalın Mimarlık'ın işlerinin kelime anlamıyla yalın olduğu iddia edilemez." Kitabın bölümlerinin genel yapısı ve projeleri belirlendikten sonra ise Ömer Selçuk Baz'ın önerisiyle kitaptaki her bölümü dışarıdan bir gözle sorgulayıp tartışabilecekleri dostlarıyla bir araya gelmek istemişler. Banu Uçak "kitap içinde fasiküllerden oluşan yedi ayrı kitap tasarladı adeta" demiş kitabın tasarım hikayesini anlatırken. Ben ise sanırım en çok kitabın birleşim yerinde büyük harflerle "YALIN" yazmasını sevdim. Ve son olarak, yazısının sonunda bu kitaba dair şöyle bir şey yazmış Banu Uçak: "Uzun zamandır bu kadar keyifle, bu kadar zorlanarak, kendi sınırlarımın kıyısında dolaşıp başkasınınkini anlamaya çalışarak bir iş yapmamıştım. İnsanın coşkuyla kendini bıraktığı her süreç gibi bu kitap da beni değiştirdi." Sanırım kitabın tümünü daha okuyup bitiremeden, bu cümleler hep aklımda kalacak benim. "Onu en iyi anlamış ve anlamaya hazır olan yol arkadaşları ile değişim ve dönüşüm yolculuğuna çıkmak, kendini bir kitap aracılığı ile yeniden doğurup, kendi potansiyelinin en üst sınırına ulaşmak ve de fiziki boyuta böylesine değerli bir anı bırakmak.." Gerçek bir yazar olmak isteyen, yazı yazmayı seven herkesin bir benzerini yaşama şansı olur umarım. Bu sırada kitabın sonunda yer alan "Açık Yara" adını taşıyan, siyah sayfaların yer aldığı bölüm insanın nefesini kesen bir bölüm. Buradaki metnin başlığı: "Coğrafyanın Yükü ya da Kırılgan Hayatlar" Bu bölümde mimar Ömer Selçuk Baz bu bölümde, doğduğu yer olan Antakya'yı da yerle bir eden 6 Şubat Depremi sonrasında depremin mimarlığa bakışını nasıl dönüştürdüğünü anlatmış. YEM Yayın tarafından yayınlanan bu kitabın, en başından itibaren size verdiği tek bir yönlendirme var bana göre o da "özgürlük" ve de "düşünce kalıplarınızı kırarak, kitap boyunca farklı perspektiflerden dünyayı, yaşamı, insanı, doğayı ve de içinde yaşam olan tüm yapıları görmeye müsaade edebilmek.." Emeği, çabası ve de harcanan zamanı fazla olan bu özel kitap umarım en doğru zamanda doğru alıcısına ulaşır.

21 Haziran günü The Economist dergisi, İran bayrağının 6'ya bölünmüş bir çiziminin yer aldığı kapakla çıktı. Başyazıda "Trump bir ödünleşimle karşı karşıya. Amerika, İsrail'in tek başına verebileceğinden daha büyük zarar vererek saati daha geriye alabilir" diyerek 'olup biteni yorumlamak' yerine 'olabilecekleri normalleştirmeyi seçti. 22 Haziran'da ABD çatışmalara doğrudan müdahil oldu, İran'daki Fordow, Natanz ve Isfahan nükleer tesisleri hedef alındı. ABD Başkanı Donald Trump, Venezuela'ya düzenlediği operasyonla Nicolas Maduro ile eşi Cilia Flores'i esir aldı, mahkemeye elleri kelepçeli şekilde çıkardı. Mülkiyeti The Economist Group aracılığıyla özel hissedarlarda ve 2026 itibarıyla en büyük pay sahibi, Agnelli ailesi nin holdingi Exor N.V. Peki kim bu aile, ona da kısaca bakalım: Agnelli ailesi, İtalya'nın en köklü sanayi ve yatırım hanedanlarından biri; kökleri 19. yüzyıla, Fiat'ın kurucusu Giovanni Agnelli'ye dayanıyor ve bugün Exor N.V. adlı Hollanda merkezli holding aracılığıyla çok çeşitli sektörlerde küresel yatırımlar yönetiyor. John Elkann John Elkann 2025 yılının Ocak ayında Washington'da 4 gün geçirdi ve Donald Trump'ın yanı sıra yönetiminin üst düzey yetkilileriyle bir dizi görüşme gerçekleştirdi. Exor'un 2025 yılı Haziran ayı verilerine göre net varlık değeri 43 milyar dolara yaklaştı. Fonladığı medya kuruluşları arasında Reuters, Financial Times, The Guardian gibi ana akım yayınlar olduğu kulaktan kulağa konuşulan aile, The Economist'teki yaklaşık yüzde 27'lik hissesini 2025'in Ekim ayında satışa çıkardı. Evelyn de Rothschild Rotschildlerin 2024 yılı sonundaki varlığı 15,7 trilyon dolar olarak tahmin ediliyordu.

En kadim söylemlerden biri olan "Yol medeniyettir" sözü, bugün yüksek hızlı tren raylarında, akıllı liman terminallerinde kısaca lojistik ağların tamamında yeniden şekilleniyor. Asya'dan yola çıkan bir yükün Avrupa'ya ulaşması Ümit Burnu üzerinden yaklaşık 45 gün, Güney Koridoru üzerinden ise 35 gün sürerken; Modern İpek Yolu olarak adlandırılan ve ülkemizden geçen, Uzak Doğu'yu Batı Avrupa'ya bağlayan Orta Koridor, bu süreyi 18 günün de altına düşürüyor. Bilhassa 2053 Ulaştırma ve Lojistik Ana Planı vizyonumuz kapsamında; Marmaray, Bakü-Tiflis-Kars Demiryolu Hattı ve Orta Koridoru besleyen tüm projelerimizle, geleceğin ticaret haritasını bugünden şekillendiriyoruz. Bunun yanı sıra Çin'in "Bir Kuşak Bir Yol" Girişimi kapsamında, ülkemizin Orta Koridor üzerinden sağladığı bağlantılar Asya-Avrupa hattında yük taşımacılığında stratejik bir rol üstlenmektedir. Dünyanın büyük lojistik dönüşümüne kayıtsız kalmadan, Güçlü Türkiye'nin geleceğini ulaştırma hamlelerimizle inşa etmeye, dünyayı ülkemize bağlamaya kararlılıkla devam edeceğiz.

Halep'teki PKK/YPG varlığının sona ermesi, basit bir askerî yenilgi gibi değerlendirilemez; bu başarı, bir dönemin kapanması, bir stratejik yanılsamanın çökmesi ve Ortadoğu denkleminde sessiz ama derin bir kırılmadır. Savaş başladığında ise bu "göz yummanın" yerini fiilî iş birliği aldı. 2024 Aralık ayında muhalifler Halep'e girdiğinde YPG'ye saldırılmayacağı mesajı verildi. 1 Nisan'da YPG ile Şam arasında Halep mahallelerine ilişkin özel bir mutabakat yapıldı; 10 Mart'ta ise Suriye geneline dair daha geniş bir anlaşma imzalandı. Çünkü sahada YPG: Halep'i bir istikrar alanı değil, bir ileri karakol gibi kullandı. Şeyh Maksud ve Eşrefiye'nin nüfusu yaklaşık 180–220 bin aralığındaydı. Şam'ın Öğrendiği Ders: Süveyda Şam, Süveyda tecrübesinden önemli bir ders çıkarmıştı: Ani ve sert saldırılar istikrarsızlık üretir; kademeli ve diplomasiyle uyumlu baskı sonuç üretir. Ancak bazı resmî açıklamalarda kullanılan "YPG ılımlı davrandı" söylemi sahayı yansıtmıyordu. Halep'in temizlenmesiyle birlikte en önemli sonuç şudur: Şam'ın "YPG ile anlaşarak hem Türkiye'den hem ABD'den kurtulma" stratejisi şimdilik çökmüştür. YPG'nin "yerel aktör", "kalıcı yapı", "zorunlu muhatap" iddiaları Halep'te çökmüştür.

Laboratuvar sızıntıları bağlamında son 50 yılda 400'ün üzerinde olay kayda geçti. Barselona'da Hayvan Sağlığı Merkezi'nin (CReSA) biyolojik kontrol biriminin başındaki isim olan Abad, "SARS-Cov-2 virüsünün laboratuvardan sızma ihtimali pek olası değil, değil mi? Ama pekâlâ mümkün" ifadelerini kullandı. İspanyol emniyet birimlerinin kısa süre önce, Afrika domuz ateşi virüsünün sızıntısı şüphesi çerçevesinde söz konusu araştırma merkezinde denetim yaptığını ve türlü kanıtlar aradığını da hatırlatan Abad, "Laboratuvarlardaki olaylar ve kazalar hakkında çok şey okudum. Dünya çapında 100'den fazla olay kayda geçti ve bunlar gerçekte meydana gelenlerin sadece görünen yüzü" şeklinde konuştu. Xavier Abad, laboratuvarlarda yüzlerce olay meydana geldiğini anlatırken abartmıyor çünkü Kosta Rikalı bilim insanı Esteban Zavaleta ve ekibi tarafından geçtiğimiz yıl mart ayında yapılan bir incelemeye göre, son 50 yılda laboratuvar kaynaklı enfeksiyonlara dair 435 vaka kayda geçti. Tesiste görev yapan bir virolog, 12 Mart 2009'da, bir fareye ölümcül Ebola virüsü enjekte ederken talihsiz bir kaza yaptı. Uluslararası bilim insanları tarafından kurulan bir ekip, 10 yıl önce, 3 ve 4'üncü seviye yüksek güvenlik seviyesine sahip laboratuvarlarda kaç tane kaza kaynaklı enfeksiyon görüldüğünü tespit etmek için bir adım attı. Harvard Üniversitesi'nde Bulaşıcı Hastalık Dinamikleri Merkezi Başkanı epidemiyolog Marc Lipsitch, İspanya'daki Afrika domuz gribi vakasını spesifik olarak yorumlamaktan kaçındı ancak diğer vakalara ilişkin olarak, "Bulaşıcı mikroplar aşırı güvenlikli laboratuvarlardan kaçtı, hatta bunlar arasında BSL3'ün üzerindeki laboratuvarlar bile vardı" değerlendirmesinde bulundu. Lipsitch, bu kapsamda 2014'ten bu yana yaşanan 3 örneği sıraladı: Güvenlik seviyesi 3 olan bir laboratuvardan ABD Tarım Bakanlığı'na yanlışlıkla yüksek derecede patojenik H5N1 influenza virüsü bulaşmış materyallerin gönderilmesi. Oxford Üniversitesi'nde mikrobiyoloji çalışmaları yürüten Prof. Dr. Stuart Blacksell ve ekibi ise, 2000-2024 yılları arasında BSL3 seviyesindeki laboratuvarlarda 16, BSL4 seviyesindeki laboratuvarlarda da 4 vaka tespit ettiklerini belirtti. Bütün araştırma laboratuvarları hesaba katıldığında ise, aynı aralıkta 276 enfeksiyon ve 8 ölümün kayda geçtiği belirtiliyor: Deli dana hastalığından 2, Ebola, hantavirüs, monkey B virüsü, bakteriyel menenjit, SARS, veba ve Creutzfeldt-Jakob hastalığından dolayı birer can kaybı kayda geçti. Dünyanın en etkili düşünce kuruluşları arasında yer alan İngiltere merkezli Chatham House tarafından iki yıl önce hazırlanan bir raporda da laboratuvar kazalarının "potansiyel felaketlerle sonuçlanabileceği" konusunda uyarıda bulunulmuştu. Raporda ayrıca, "Laboratuvar kazalarının gerçek ölçekleri net değil" değerlendirmesine yer verilerek, 2000-2021 yılları arasında yaklaşık 100 laboratuvarda 309 kişinin enfekte olduğu bilgisi yer aldı. Dünya Sağlık Örgütü'nün bağımsız uzmanlarla kurduğu bir araştırma ekibi, geçtiğimiz yıl 27 Haziran'da yaptığı açıklamada, "mevcut kanıtların, virüsün doğrudan bir yarasadan ya da ara bir konaktan, yani hayvanlardan geçtiğini gösterdiğini" ifade etti. Dünya çapında kaç tane yüksek güvenlikli laboratuvar olduğunun kesinleşmediğine dikkat çeken Peters, BSL3 seviyesindeki tesislerin, dışarı çıkan havayı iki kere filtreleme, çalışanlara tesislerde duş alma zorunluluğu, akışkanları kimyasal kirlenmeden arındırma ve atık yakma gibi ciddi önlemler hayata geçirdiğinin altını çizerek, şu açıklamayı yaptı: "Yine de BSL3 laboratuvarları her zaman beklendiği kadar güvenli olmayabilir. Şahsen, ben virüs sızıntısının imkansız olduğunu düşünmüyorum. Çünkü sonuç olarak, laboratuvarların patojenleri güvende tutması meselesi, insan davranışına bağlı bir konu. Doğrudan insan hatası olmasa bile arkasında insan tarafından oluşturulan çevreyle ilgili sorunlar ya da sadece talihsizlik yatıyor olabilir."

Dünya, Maduro'nun ülkesinden askeri bir operasyonda kaçılmasını hazmedemeden yeni bir Trump agresifliği için tahminde bulunmaya çalışıyor. Trump, Salı günü İran'a yönelik seçeneklerin önüne serileceği bir brifing alacak. Bunların hangisi ya da hangileri Trump'ın aklına yatar bilinmez ama Trump'ın İran'ı vurmak, rejimi yıkmak için yanıp tutuşan İsrail'i de dizginlemesi gerekiyor! 13 Haziran'da ABD ile İran nükleer müzakere masasına dönüşü müzakere ederken İsrail ani bir baskınla İran'ın önemli komutanlarını, nükleer bilim insanlarını öldürmüş yani masayı devirmişti. İran'ın füze misillemesinden İsrail'i kurtaran ise ABD oldu. İran bu saldırılardan ağır hasarla çıktı ama İsrail'in 'Demir Kubbe'sinin de geçilemez olmadığını tüm dünyaya gösterdi. 500 den fazla ölü 10 binden fazla gözaltı var ama 34 eyalete de yayılan gösteriler de sürüyor. Ancak İşadamı-Başkan Trump'ın önceliği Grönland olabilir! Danimarka Başbakanı bunun NATO'nun sonu olacağı şeklindeki açıklaması-tehdidi ise ABD de pek karşılık bulmadı. Gayrimenkul zengini Trump, Manhattan adasındaki potansiyeli görüp iş değişikliği yapan ailesinden miras 'köşe dönme' uyanıklığı olarak Grönland'ı istiyor.

Örneğin; ABD'nin Venezuela'ya yönelik emperyalist haydutluğuna meşruiyet üretmenin bir aracına dönüşmüş ise, tam aksine zorbalığın ideolojik bir parçası ve aracı haline gelmiş demektir. MEDYANIN SEFALETİ Gelelim Venezuela'nın seçilmiş Devlet Başkanı Nicolas Maduro'nun ABD tarafından zorla ve kan dökerek kaçırılması olayının medyada yer alma biçimine. Çekirdeğinde ileri teknoloji (dijital teknoloji) şirketlerinin bulunduğu yeni Amerikan oligarşisinin çıkarları ve küresel hesaplarının esas alındığı, Yeni ABD Ulusal Güvenlik Strateji Belgesi, aslında olacakları haber veriyordu. BBC MÜDAHALESİ/ SANSÜRÜ Bilindiği gibi, olayın daha ikinci günü ünlü İngiliz "saygın" yayıncılık kurumu BBC, bütün birimlerine yayınladığı bir genelge ile Maduro ve eşi için "kaçırıldı" ifadesinin kullanılmasını yasakladı. Bu ifade yerine, "yakalandı" gibi sözcüklerin ve yüklemlerin kullanılması istendi. Maduro sanki mahkeme kararıyla aranan bir uyuşturucu suçlusu gibi, "mahkemeye çıkarıldı" ya da "iddianamesi bir günde hazırlandı" veya "mahkeme tutuklama kararı verdi" gibi kavramları sorgusuz sualsiz kullandı. Öyle ki, bir haber bülteninde "tutukluluğun devamı kararı verildi" bile denildi. İşin vahim yanı, muhalif/bağımsız bazı medya kuruluşlarının da bu dili şaşırtıcı şekildeki, hadi "benimsemesi" demeyelim ama özensizliği, kabul edilir gibi değildi. Oysa Maduro ve eşi Cilia Flores –ki eski savcı ve Hugo Chavez'in avukatıydı– yaptıkları ilk konuşmada, "biz savaş esiriyiz" demişler ve ülkelerinden, evlerinden kaçırıldıklarını belirtmişlerdi. Ancak bu açıklama bile, "ilk ifade" diye veriliyordu. KAN DÖKÜLDÜ, CİNAYET İŞLENDİ Daha vahim olan yan da, ABD'nin haydutluk saldırısının "başarısı"na ilişkin adı konulmamış, örtülü bir hayranlık ve korkuyla karışık yaklaşımın, neredeyse konuya ilişkin sunum ve haberlerin büyük bölümüne sinmesidir. Öyle ki; kullanılan kanıtlardan biri, bir helikopterin düşmesi ve bir kişinin yaralanması dışında "kimsenin burnu kanamadı" kalıbıydı. ABD bu korsanlık sırasında yaklaşık 100 kişiyi öldürdü. Nitekim Küba hükümeti yaptığı açıklamada, "Orduya ve İçişleri Bakanlığımıza bağlı 32 subayımız öldü" diyerek iki gün yas ilan etti. Yaygın medya ise hiçbir Amerikalı ölmedi diye haberi "kimsenin burnu kanamadı" diye veriyordu. Bu nedenle sol ve sosyal demokrat çevrelerden ABD haydutluğu hakkında yapılan ilk açıklamaların bir bölümü, "ama" ve "fakat" diye bölünen cümlelerden oluşuyordu. Yani, "ABD'yi şiddetle kınıyoruz, ama Maduro'nun dürüst bir seçim yapmamış olmasını" ya da "rakibine yasak koymasını" da doğru bulmuyoruz diye devam ediyordu. Oysa Donald Trump, operasyonu dünyaya ilan ettiği 3 Ocak günlü canlı basın toplantısında bir gazetecinin "yönetime Maria Machado mu gelecek" şeklindeki soru üzerine, "İyi bir insan ama halkın desteği yok, o olamaz" diye yanıtladı. Machado da, "Rejim halkı kandırdığı ve bir bölümü de uyuşturucu etkisinde olduğu için yüzde 60'ı bana oy vermedi" diye saçma, ama halkın desteğini alamadığını itiraf eden bir açıklama yapacaktı. Trump, Machado'nun seçimleri kazanamadığını, dolayısıyla Maduro'nun halkın oylarıyla Cumhurbaşkanı seçildiğini dolaylı olarak kabul etti. Kaldı ki, partisinin Maduro karşısına çıkardığı adayı da ancak %30 civarında bir oy almıştı. Ancak medya ne Maria Machado –ki ABD işgalini istemişti– ne de Venezuela'nın sergilediği taraflılık bizim medyada neredeyse atlandı.

Davet Sabit Bey'den geldi. * Dedi ki, "Zeytinköy'e yönelik başlattığımız projeyi yazdın, değişimi de gel, gözlerinle gör." * Planlamamızı yaptık, yola çıktım. * Saat 00.15'te Zeytinköy'deydim. * Sabit Bey beresini taktı, rotayı çizdi ve başladı anlatmaya: "İstisnasız her gece buradayız. Tüm sokakları, bağlantılı caddeleri karış karış dolaşıyoruz. Bu işe ilk başladığımızda her sokakta uyuşturucu satıcı ve kullanıcıları vardı. Her duvar dibinden zombi topluyorduk. Yapılan operasyonlar, kararlı duruşumuz bu tabloyu değiştirdi. Her sokağı ayrı ayrı değerlendirdik. Muhtarla, vatandaşla iş birliği yaptık. Aydınlatma sorununu büyük ölçüde çözdük. Yerel yönetimlerin de desteğiyle mahalledeki metruk binalar bir bir yıkıldı. Geniş, gözle bile kontrol edebileceğimiz alanlar açıldı. Mahallenin her köşesini karış karış biliyorum, talimatlarımı ona göre veriyorum. Zehir satanlar, tuzağa düşenler aldığımız önlemleri belki geçici sandı. Ama onlar da bu meseleye ne kadar ciddi baktığımızın farkına vardı. Mücadelemiz güçlenerek devam edecek. * Sabit Bey bunları anlatırken mahallenin her köşesine girdik, çıktık. * Son durağımız ise mahalleye yeni kurulan polis noktasıydı. * Bu alana farklı birimlerin oluşturulacağı modern nitelikli konteynırlar konulmuş. * Yani polis noktası tam bir polis merkezine dönüştürülmüş. Şimdi gelelim işin yorum kısmına… * Filmlere bile konu olan Zeytinköy sokaklarını ilk kez bu kadar yakından gördüm. * Çünkü hiçbir polis müdürü, suçla anılan bu mahalleyi bu kadar önemsememişti. * Hiçbir polis müdürü istisnasız her akşam bu mahallenin sokaklarında hem de yaya olarak dolaşmamıştı. * Bugün farklı bir anlayışla karşı karşıya olduğumuz kesin. * Şuna da şahit oldum: Polis, sadece o sokaklarda gezmiyor. * Sokakların aydınlatılmasına, metruk binaların yıkılmasına vesile oluyor. * Polis çalıştıkça, belediye başkanları, kaymakamlar, muhtarlar da topa giriyor. * Girmek zorunda kalıyor! * * Ben güvenlik uzmanı değilim. * O yüzden ahkam kesemem. * Ama şunu söyleyebilirim: Devletin üniformasıyla sokakta olması elbette önemli. * Ama asıl farkı yaratan şey, o üniformanın süreklilik, kararlılık ve samimiyet taşıması. * Bugün Zeytinköy'de atılan her adım, yarın başka mahalleler için de bir ölçü, bir örnek olabilir. * Bazen bir şehrin kaderi, tam da böyle gecelerde, sessiz adımlarla değişmeye başlar. Sabit Bey'le yaptığımız yürüyüş tam 50 dakika sürdü. * Bir an yavaşlamadı, durmadı. * Kondisyonunun sırrını sordum, anlattı: "Her gece buradayız.

İki hafta önce "Medyada neler oluyor, AKP adına kim konuşacak?" tartışması yaparken, geçen haftaya normalleşme, iç cephe ve anayasa tartışmaları damga vurdu. Özgür Özel'in Manisa'da yaptığı bir konuşmanın içinde geçen "normalleşme" kelimesi, bir anda yandaş medyanın ilgisini çekti. Ama sanırım CHP lideri Özel de "gerilim" etiketinin kendi üzerinden kalkmasını istiyor. MADURO MESELESİ VE İÇ CEPHE UYARISI Haydut ABD'nin Venezuela Devlet Başkanı Maduro'yu kaçırması Türkiye'de geniş yankı uyandırdı. Sosyalist yapılar durumu emperyalizmin saldırganlığı olarak değerlendirirken; Erdoğan, Bahçeli ve Fidan cephesinde olay "iç cephe" üzerinden tartışıldı. Okyanus ötesinde yaşanan emperyalist haydutluğu bir yandan Türkiye'de herkesi korku iklimine sürüklemek için kullanırken; aynı zamanda "terörsüz Türkiye" projesine bağlayarak "Bizim alternatifimiz yok" mesajı verdiler. Özellikle Erdoğan ve Fidan'ın ABD'ye ağzını açıp tek kelime etmeden "Şimdi anladınız mı neden iç cephe dediğimizi?" türünden yaklaşımları tam da bu duruşu ifade ediyor. "Türkiye sıkı bir duruş sergilemezse ABD Ankara'ya mı girecek?" ya da "ABD'nin sözünden çıkarsak sonumuz Maduro'dan beter mi olur?" demek istediler, belli değil. Ama ABD'nin Venezuela operasyonundan, muhalefete "İktidara destek olun" sonucu çıkarmayı başardılar. Bugünkü tartışma, aynı biçimde ve aynı başlıklarla bundan 18 ay önce de yaşanmıştı. CHP; "öteki mahalle, AKP-MHP seçmenine seslenme, herkesi kucaklama" gibi söylemlerinin dozunu artırıp bir adım öteye geçerse, Erdoğan buradan ekmek yemeye devam eder. Toparlarsak; bugün önümüze sürülen "normalleşme", "iç cephe" ve "anayasa" paketinin ülkenin ya da toplumun dertlerine derman olma isteğiyle uzaktan yakından ilgisi yok.

"Pandemi döneminden sonra en çok işçi ölümü 2025 yılında gerçekleşti. Bu duruma yıllardır ifade ettiğimiz Türkiye'deki 'olağanlaştırılmış bir iş cinayetleri rejimi'nin sonucu olarak bakmak lazım. Zira çalışma koşulları ağırlaşıyor, işçiler daha fazla sömürülüyor ve bu durum iş cinayetlerine yol açıyor. Tek bir failden, tek bir cinayet mahallinden, tek bir nedenden söz edemeyeceğimiz için; arka planında devlet aygıtının, idari ve yargısal mekanizmaların, üretim ilişkilerinin ve sermaye birikim modelinin bulunduğu bir durum bu. İş cinayetleri an itibarıyla sadece işyerlerinde işçi sağlığı ve iş güvenliği (İSİG) önlemleriyle durdurulabilecek aşamayı geride bıraktı. İş cinayetleri çok katmanlı ve çok boyutlu bir olgu olup, temelde bir sonuçtur. Ana hatlarıyla iş cinayeti rejiminin kolonları; neoliberal politikalar, uluslararası iş bölümünde Türkiye'nin ucuz emek rezervi rolü, organize sanayi bölgeleri (OSB) ve özel endüstri bölgeleri ile Anadolu'nun 'küresel fabrikaya' dönüşmesi, kamunun varlıklarına el koyarak devam eden ilkel birikim, grevlerin ve işçi direnişlerinin engellenmesidir." *** Geçtiğimiz hafta yayınlanan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi 2025 Yılı İş Cinayetleri Raporu bu tespitlerle başlıyor. Saptanabildiği kadarıyla yıl boyunca en az 2 bin 105 işçi bu cinayetlerde hayatını kaybetmiş. Yıl içinde en çok iş cinayeti Kasım ayında gerçekleşmiş, en az 219 işçi o ay içinde hayatını yitirmiş. Kasım ayını en az 212 iş cinayetiyle Temmuz, 208 ölümle Eylül ayları takip etmiş. Geçtiğimiz 1 Mart'ta Antakya'da servis aracının bir TIR'la çarpışması sonucu üçü çocuk toplam yedi; 23 Haziran'da Batman Sason'da adli keşfe giden bilirkişi heyetini taşıyan aracın öndeki araca çarpması sonucu beş; 23 Temmuz'da Eskişehir Seyitgazi'deki yangını söndürme çalışmasında beşi Orman Genel Müdürlüğü işçisi, beşi AKUT gönüllüsü toplam on; 8 Kasım'da Kocaeli Dilovası'nda fabrika yangını sonucu üçü çocuk, altısı kadın olmak üzere toplam yedi can kaybı yaşanmış. İSİG Meclisi metal iş kolunda en az 108 işçi ölümünü kayda geçirmiş ama rapora "en fazla öğrenemediğimiz ölümün yaşandığı iş kolu" diye de not düşmüş. Geçtiğimiz yıl sanayi sektöründe 691, inşaat sektöründe 521, hizmet sektöründe 478, tarım sektöründe 415 işçi iş cinayetlerinde hayatını kaybetmiş. İş cinayetlerinin nedenlerine bakıldığında ise ilk beş sırada en az 466 ölümle trafik ve servis kazaları, 374 ölümle ezilme ve göçük, 354 ölümle yüksekten düşme, 299 ölümle kalp krizi ve beyin kanaması, 95 ölümle elektrik çarpması yer alıyor.